Matowa powierzchnia

Jest się przed ekranem. Nie jest się już przed zwierciadłem, ono już nie odbija.
Zamiast lustra i sceny, metafor określających fundamenty kultury reprezentacji,
mamy do czynienia z ekranem i siecią. Ekran niczego nie odbija poza operacjami ludzkiego umysłu.
Możemy grać na wszystkie możliwe sposoby, jednakże już nie przeciw komuś.
Jeśli nie ma już żadnego sytemu, żadnej rzeczywistości, z którą można się potykać,
to możliwa jest tylko gra z samym sobą.

Gra resztkami, J. Baudrillard

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s