Udręka powojenna

Udręka powojenna

Józef Czapski opowiedział taką
scenę z rewolucji rosyjskiej:
Na stacji kolejowej, w bufecie, jadł
obiad mężczyzna, który strojem i
zachowaniem wyróżniał się wśród
otoczenia i najwyraźniej należał do
przedwojennej inteligencji.
Ściągnął na siebie uwagę siedzących
w restauracji chuliganów. Przysiedli się
do jego stolika, zaczęli z niego drwić i
wreszcie pluć mu do zupy. Człowiek ten
zupełnie się nie bronił. Trwało to dłuższą
chwilę. Nagłe wydobył z kieszeni rewolwer,
wsadził sobie lufę w usta i strzelił. Można
pokusić się o tezę, że Stanisław Witkiewicz
popełnił samobójstwo z obrzydzenia do tego,
co jak wiedział, miało nastać.

Inne abecadło, Czesław Miłosz

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s