Ukryte

zapis
Nieustanny pozór niezmienności życia.
Człowiek ma wciąż dwoje rąk i jedną głowę.
Za dnia świeci słońce, zimą sypie śnieg.
Rowery na nowo stają się modne.
Zboża i włosy zmieniają kolory.
W teatrach grają starożytnych i Szekspira.
Tłum rozpacza, bo umarł dyktator-morderca.
Grzech powtarzany przez wielu brany jest za cnotę.
Nieokrzesani na równi z wykwintnymi zatracają się w trwaniu.
Jeśli umierać można w ciszy i dostatku,
to każdy przyzna, że odnalazł życie.

Marcin Baran

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s