Wiecznie mniej

american dream
Co by było gdy wszyscy, którzy są
za Polską, włożyli biało-czerwone kapelusiki i nieustannie,
przy rożnie, podczas porodu, nad donosem,
w ruszającym pociągu, przed witryną dilera aut,
w automacie fotograficznym, na stopniach bazyliki,
w trakcie pobierania krwi, wykrzywiając usta i
prostując ścieżki zaczęli nucić,
byle ze zrozumieniem, pod nosem
albo tylko w myślach:
Nic nie może przecież wiecznie trwać
i
Czasu coraz mniej?

Marcin Baran

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s