Zdejmuj buty

porównanie
Szłam do hotelu tak długo, jak tylko dałam radę.
Szłam między nędznymi lepiankami, aż dostałam pęcherzy.
Sprawiało to ból, ale większy ból czułam w duszy.
Miałam wrażenie, że w jakiś sposób to sprawiedliwe,
że przynajmniej mam pęcherze.
Szłam i szłam,a przez zęby cedziłam ciche żarliwe przekleństwa.
Ciche, żarliwe przekleństwa pod adresem mojej własnej rasy.
Wtedy złapałam taksówkę. Kierowca powiedział,że
dobry czarnoskóry, to ten, co jest pięć stóp pod ziemią.
Wysiadłam z auta i pokuśtykałam do hotelu.
Tam zdjęłam buty i dmuchałam na pęcherze.
Tego dnia była to jedyna przyjemność.

Astrid Lindgren

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s