Żeby to było jasne

co_sie_komu_glowa
Aby przewidzieć przyszłe położenie i prędkość badanej cząstki,
należy dokładnie zmierzyć jej prędkość i pozycję.
Oczywistym sposobem pomiaru jest oświetlenie cząstki.
Część fal świetlnych rozprasza się na cząstce i wskazuje pozycję.
Tą metodą nie można jednak wyznaczyć położenia z dokładnością
większą niż odległość między dwoma kolejnymi grzbietami fali świetlnej.
Zgodnie z hipotezą Plancka nie można użyć dowolnie małej ilości światła-
trzeba posłużyć się co najmniej jednym kwantem.
Pojedynczy kwant zmienia stan cząstki i jej prędkość w sposób nie
dający się przewidzieć. Ponadto, im dokładniej chcemy zmierzyć pozycję cząstki, tym krótsza musi być długość fali użytecznego światła, tym wyższa zatem
energia pojedynczego kwantu, tym silniejsze będą zaburzenia prędkości cząstki.
Czyli, im dokładniej mierzymy położenie, tym mniej dokładnie możemy zmierzyć jej prędkość!

Ilustrowana krótka historia czasu,Stephen Hawking

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s