Pajęczyna swobody

nici-nadziei1
Na stole bielała niezapisana kartka papieru
I wyraźnie odcinając się od tej bieli leżał
Doskonale zatemperowany ołówek
Długi jak życie każdego człowieka
Sześć jego ścianek połyskiwało hebanowym blaskiem
Oświecony potomek palca wskazującego
Czuł chłód na potylicy
Przekreślił to co napisał i zaczął od nowa
Powstał embrion ornamentu który stopniowo
Rozrósł się i zwinął w barani róg
Wszystko pociemniało czuł korzonek każdego włosa
Odezwał się zegar cztery lub pięć uderzeń
Po nitce spuścił się z sufitu pająk
Urzędowy przyjaciel skazańców
Nikt nie stukał w ścianę gdyż
Był jak dotąd jedynym więźniem
Na tak ogromną twierdzę

Zaproszenie na egzekucję,Vladimir Nabokov

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s