Wszyscy za jednego!

znajomosci
System Bella-Lancastera (inaczej system monitorialny)
– system wzajemnego nauczania został opracowany przez angielskich pedagogów Andrew Bella oraz Josepha Lancastera. W ramach tego systemu jeden nauczyciel mógł uczyć nawet kilkuset uczniów wyręczając się w pracy dydaktycznej najzdolniejszymi uczniami, tzw. monitorami.
Monitor miał pod swoją opieką przeciętnie ok. 10 uczniów, których uczył tego,
czego sam nauczył się od nauczyciela.Stworzenie systemu wzajemnego nauczania było podyktowane względami praktycznymi. Lancaster założył w 1798 r. własną szkołę w Londynie. Liczba uczniów szkoły zwiększała się, natomiast posiadane fundusze nie pozwalały Lancasterowi na zatrudnianie nowych nauczycieli. W związku z tym zaczął on wykorzystywać do pełnienia funkcji dydaktycznych i wychowawczych w szkole najzdolniejszych uczniów tzw. monitorów. System monitorialny opracowany przez Lancastera przyczynił się do rozwoju szkolnictwa ludowego w Anglii, a także do powstania w 1808 r. Królewskiego Zakładu Lancasteriańskiego dla Wychowania Biednych.

Wikipedia

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s