Alfred Einstein

Oko za oko…

dywagacje
Był prekursorem teorii względności i miał nawet do Einsteina żal o zawłaszczenie swego intelektualnego dorobku w tej sferze. W świecie nauki przyjęta jest zasada powoływania się na badania poprzednika, czego Einstein nie robił.
Swoje badania Poincaré zaczął od studiowania praw Izaaka Newtona, stwierdzając,
że są one wyjątkiem od innych przyjętych zasad.
Obliczenia, którymi się zajmował, nigdy nie zostały ukończone,
a teorię względności upowszechnił Albert Einstein.

Mały Henri w wieku pięciu lat zachorował na dyfteryt.
przez pewien czas miał paraliż nóg i organów mowy.
Musiał wtedy posługiwać się czymś w rodzaju języka migowego.
A i tak zdobył podwójną maturę – z przedmiotów humanistycznych
i z nauk ścisłych. Do dziś matematycy szukają w jego artykułach natchnienia
do pracy twórczej…

Bezmiar  matematycznej wyobraźni,K.Ciesielski&Z.Pogoda

Sprawiedliwość Einsteina

bez znieczulenia
Większość fizyków uznała, że w sporze
Einsteina z Bohrem, ten pierwszy przegrał.
Einstein próbował z całych sił wykazać, że
mechanika kwantowa jest niespójna.
Jedyną odpowiedzią Bohra na ostatnie odkrycie
Einsteina „SPLĄTANIE” było milczenie.
Zjawisko splątania to fundamentalny aspekt mechaniki kwantowej.
Stawia ono pod znakiem zapytania nasze rozumienie tego,
co w fizycznym świecie jest „RZECZYWISTE”.
Jeśli posiadamy pełną informację o stanie samochodu,
to również wiemy o kołach,silniku,skrzyni biegów.
Jeśli mechanik stwierdziłby: „Wiem wszystko o aucie,
ale niestety nie umiem nic powiedzieć o żadnej jego części”
jego słowa potraktowane by zostały za pozbawione sensu.
A jednak na coś takiego Einstein zwrócił uwagę Bohrowi!

Teoretyczne minimum,Leonard Susskind