heros

Żadnych pytań w szkole!

rzemiosło.jpg
Moja matka dzięki osobistym znajomościom poprosiła,
żeby przyszedł do mojej szkoły muzycznej.
I przyszedł do naszej klasy.
Od razu powiedział całą „Bitwę” z „Pana Tadeusza”.
To trwało czterdzieści minut.
Wszyscy byli zupełnie olśnieni.
Zapytał: To może chcecie zadać jakieś pytanie?
Ktoś nieśmiało powiedział, że „Jeszcze byśmy prosili o bis”.
To on mówi: „Ale czy wytrzymacie?” – „OCZYWIŚCIE!”.
I wtedy powiedział następną księgę.
To była następna godzina, bo myśmy mieli wolne.
Mieliśmy do czynienia z herosem mowy, z herosem pamięci – Zbigniewem Zapasiewiczem.

Przewodnik po teatrze,Antoni Libera

Charakter

charakter.jpg
Fabryka nie przedszkole/
Trzeba pracować po dwanaście godzin / I to jak pracować!/
Nastolatki dopuszczano do szlifowania/ Trzeba było szlifować ręcznie
Z węża pod wysokim ciśnieniem kierowało się strumień piasku,
rozgrzanego do stu pięćdziesięciu stopni / Piasek odbijał się od metalu/
Parzył płuca / Bił w twarz / W oczy /
Fabryka produkowała miny, pociski, bomby lotnicze/
Przy spawaniu nieprzyjemny jest łuk elektryczny/
Niby człowiek stara się nie patrzeć/
Ale przez lata nałapie się niebieskich zajączków/
Potem czuje się tak, jakby oczy zasypali piaskiem/
Trze się je, a to bez sensu/
W całej fabryce nie było kąta bardziej zacisznego,
niż ten gdzie suszono elektrody gorącym powietrzem/
Wdrapywaliśmy się na ciepłą drewnianą półkę i momentalnie zasypiali/
A po kwadransie spawacz przychodził i nas budził/
Trzeba mieć charakter!

Utwory solowe na głos dziecięcy,Swietłana Aleksijewicz

Kosmiczne wydarzenie

Calasso1
Zanim wybije ostatnia godzina
Heros(ήρωες) zdąży dostrzec,
że rzeczy są tak oddzielne i
tak w sobie zwarte, jakby odcięły
je od nieba kosmiczne nożyce i
nieuchronnie wydały na światło.
Toteż sam świat można nazwać mitem,
gdyż w nim ciała i rzeczy ukazują się,
a dusze i duch wciąż się skrywają.

Zaślubiny Kadmosa z Harmonią,Roberto Calasso