krytyka

Przestajemy

scisk-myslenia
Literatura, jak stwierdza Platon,
a Homer jest dla niego najwybitniejszym rzemieślnikiem
stanowi pożywkę dla tej części naszej DUSZY, która lubi
patrzeć na cierpienia NIESWOJE/Nie swoje/!
Chwaląc i litując się nad kimś,
kto podaje się za dzielnego, a cierpi nie w porę!
Te nasze dyspozycje poeta KARMI I PODLEWA.
To właśnie cena, jaką musimy płacić za stabilność.
Bez względu na to, czy jesteśmy źli, czy dobrzy,
SZTUKA WYSOKA udaje, że może zapewnić duchowe oświecenie i
zastępcze doświadczanie świata.
I dlatego sprawia, że nie poszukujemy prawdziwej SAMOWIEDZY i
nie dążymy do SAMOKRYTYCYZMU.
Wydaje nam się, że wiemy, kim jesteśmy.
Odnajdujemy własne odbicie w postaciach
Achillesa, Odyseusza, Hekaby, Penelopy.
Ale tak naprawdę NIE BRONIMY JUŻ TROI !!!
Wiemy, że mury się zawalą, przestajemy szukać Itaki-
wiemy, że cokolwiek byśmy zrobili, dotrzemy do domu.

Homer_Iliada i Odyseja,Alberto Manguel

Reklamy

Wszystko daje się zmierzyć krytycznie

Wszystko daje się zmierzyć krytycznie

Nawet niewprawne oko bez trudu zorientuje się, że przez ostatni rok artysta poświęcił kwestii ram wiele uwagi. Listwy są dobrze połączone ze sobą, a rogi starannie wyrównane. Kolekcja wyróżnia się wielką rozmaitością okazów. Mamy zaprezentowane ramy szerokie oraz wąskie; pozłacane, posrebrzane, z orzecha, wiśni i hebanu. Jedna z najlepszych ram wykonana została z kasztanowca pogryzionego przez korniki. Nie przeprowadzając badań inwazyjnych trudno określić czy jest to dzieło korników z Puszczy Pyzdrskiej czy świdrów ze Śląska. Wystawa jest dobrze zawieszona. Należy wyrazić szczególne uznanie z racji umiejętnego wykorzystania procesów matowania, użycia faktur oraz tonów. Artysta umieścił w swych znakomitych ramach przedstawienia ludzi i przedmiotów, które nie odwracają uwagi widza od wyśmienitej oprawy.

Natchnieniem był „Kot który czytał wspak”, Lilian Jackson Braun