mądrość

Nie ma jeszcze pozwolenia na broń?

objawienie.jpg
Rosja to kraj kolizyjny. Ludzie bez powodu potrącają cię
na chodnikach, kierowcy parkują na zebrach, a liczba ofiar
wypadków drogowych jest trzy razy wyższa niż liczba strat armii

w wojnie afgańskiej. Rosjanie nie szanują cudzej przestrzeni.
Człowiek spotyka znajomego i pośrodku strumienia spieszących
zaczyna pogawędkę, Mistrzami są kierowcy. Lubią parkować na
torach tramwajowych. Naliczyłem 32 tramwaje czekające godzinę
bo ktoś zastawił drogę.
Pozostawienie na zebrze auta kosztowało pięć lat temu
3 tys. rubli/ok. 300 zł/Nic to nie zmieniło.
Kiedy szef drogówki z Uralu zaparkował na zebrze
i dziennikarz próbował zrobić zdjęcie dzierżymordy
dały mu w twarz i rozbili aparat.

Pistolet wychowa?,Wacław Radziwinowicz

Dom w Princeton

Mandelsztam
Pracował zaczynając
od głosu
Poezja powstawała z dźwięków
rozlegających się
w jego głowie
Na pierwszym etapie
jego usta poruszały się
bezgłośnie
Później zaczynał szeptać
i w końcu
wewnętrzna muzyka
zamieniała się
w znaczenie
Krążył po pokoju
jak zwierzę
w klatce

W 1979 roku w liście do władz uniwersytetu Princeton,
dokąd przeniesiono z Paryża archiwum Mandelsztama,
Nadieżda Mandelsztam napisała:
Może wiele lat po śmierci /po 41 latach/
ten bezdomny, ubogi i rzadko publikowany poeta znajdzie
wreszcie dom, gdzie będą jego książki, dokumenty,
archiwum i własna prasa.

Żony w cieniu mistrzów literatury rosyjskiej,Alexandra Popoff

Trzeźwy po Miguelu!

Kichot
Te numery to nie z nami
Nie kombinuj nazbyt wiele
Sensacji w plotce nie szukaj
Bo pomijać – słuszna sztuka
To co nie ziębi ni grzeje
Bo gdy ktoś głupstwa drukował
W wieczystą je oddał dzierżawę !

moje lęki i moje nadzieje są
na stronach Przemyślnego szlachcica
don Kichota z Manczy

Porte-parole

równowaga

Jak pięściak plastikowy (srebrnometalowy),
without żadnego sznura czy też czczego cudu,
trzymam se ją w kieszeni – nawet w filharmonii,
gdzie mi… szlag by ją trafił, zawsze się rozdzwoni.
Płaska jest jak kobieta, co ma plecy z dwóch stron,
płaska, milutka, ciepła – gdy ją wyjąć z portek;
i taki ma ekranik, jak malutkie lustro;
a jeszcze dżojstik, którym dookoła Wojtek
robić se można, gdy się komu z ludzi znudzi
cokolwiek i gdziekolwiek… O, moja komórko,
nieodzowna ptaszyno na akumulator,
to znaczy bateryjkę taką, co się w kółko ładuje… O, geniuszu techniki skradzionej
bogom przez konstruktorów szczęścia… O, ty porte-
parole dzisiejszych czasów – śpij, śpij, wyłączona,
i niech ci lekką będzie kieszeń moich portek.

Mariusz Cezary Kosmala

Pokój dziecięcy

harce.jpg
Nie miał zwinnych nóg
A przede wszystkim wstydził się swojej dużej głowy
Z którą nigdy nie zdołałby
Wzbić się w powietrze jak PTAK
Biegać szybko jak PAJĄK
Poruszać się zręcznie jak STRAŻAK

Szukał ojca w zawiłych ornamentach zdań
Wśród cennych tkanin sklepu bławatnego
Przypatrywał się ptakom ssakom owadom
Aby wyleczyć się z melancholii
Został pisarzem i rysownikiem
Poznał słowa pozwalające odmienność zmieniać w wyjątkowość…

Kiedy ekipa reżysera Benjamina Geisslera wchodzi do środka,
zdejmuje ze ścian spiżarni, która kiedyś była pokojem dziecięcym,
wierzchnie warstwy tynku. Pojawiają się niezwykłej urody freski.
Obrazy są inspirowane baśniami braci Grimm.
Krajobrazy są Drohobycza.
Czarownica ma twarz kochanki podoficera SS.
Woźnica podobny jest do Brunona Schulza.

Na rozkaz Felixa Landaua wykonał malowidła ścienne w pokoju jego dzieci.
Więzień, mieszkaniec getta nie odmówił sobie satysfakcji pozostawienia
śladów rzeczywistości, geniusza z dużą głową i duszą dziecka!

Chłopiec, który nauczył się latać,Nadia Terranova&Ofra Armit

Wypiekanie słowa

chwila-zastanowienia
SŁOWO JAK CHLEB
w bólach długich nocy i dni
Uczę się kochać coraz mniej świat na którym żyję
patrzeć coraz dalej
czuć coraz subtelniej
słyszeć dokładniej
rozumieć coraz więcej i mądrzej
Uczę się przyjaźni do ludzi przy pracy rozmowie zabawie
Uczę się zwyczajnej sprawy jak człowiekiem być
Chciałbym też jeszcze uczcić moich nauczycieli Arystotelesa Abelarda
wzdłuż abecadła których nauka w mój rozum serce
Chciałbym podziękowanie im złożyć za wieki życia które mi dali
Chciałbym na palecie Leonarda palec zabrudzić farbą
dłuto naostrzyć Michałowi Aniołowi przygładzić włosy Beethovena
Mickiewiczowi powiedzieć mistrzu dotknąć ręki Einsteina
Wielka potężna i mądra jest garstka tych co tworzą człowieka
Miałem szczęście ich słuchać podziwiać i dzięki nim dojrzewać

Piąta strona świata,Kazimierz Kutz