między światami

Zwierciadło Athanasiusa

misterna.png
Wprowadza się osobę do zaciemnionego pokoju.
Przez okno znajdujące się wysoko w ścianie
za jego plecami wpada wąski snop światła.
Zwierciadło odbija to światło na ośmiokątny bęben,
pokryty malowidłami zwierzęcych łbów umieszczonych
na ludzkich ramionach. W wyniku obrotów bębna osoba
widzi własny wizerunek przechodzący metamorfozy w zwierciadle.
Jezuita /1602-1680/ Athanasius Kircher chciał, by przeobrażenia te
wywoływały w widzu jak najwięcej symboli i metafor,
miał nadzieję, że optyczne refleksy skłonią widza
do duchowej refleksji na temat własnej natury.

Machina metafor,D.Draaisma

Reklamy

Ucieczka od wolności

astorlog.jpg
Naszym teologom wydało się chyba,
iż objęli ten świat rozumem i po zastanowieniu
próbują teraz uciec przed śmiercionośnym światłem
tego objawienia w kojące i bezpieczne mroki
nowego średniowiecza.
Dolary przeciw orzechom,
że nic z tego nie będzie!

Dlatego współczesny Kościół jawi się
moim oczom jako koń nilowy.
Zwierz o grubej skórze zszytej grubymi nićmi dogmatów,
taplających się w błocie tego świata.
Twierdzenie, że Magisterium rzymskiego Kościoła
ma monopol na interpretację wszystkich najpiękniejszych
myśli, najtkliwszych przeczuć, wzruszających poruszeń sumienia,
a także dramatycznych rozstrzygnięć
, które są udziałem ludzi religijnych,
jest dzisiaj- a to dzisiaj trwa już od kilkuset lat
zarówno śmieszne, jak i obrazoburcze, i wcześnie czy później
zostanie odrzucone z hukiem.

Siedemnaście zwierząt,Robert Pucek

Wtem

Luwr1.jpg
Bezlistny jeszcze drzemie las żałosny,
Pola śpią nagie w drętwoty uwięzi.
Wtem ptak zakwilił jeden wśród gałęzi
I nagle cały świat pełen jest wiosny!

Ziemia ta, padół zawiści i złości,
Duszom więzieniem jest, a snom mogiłą,
Wtem jedno serce me głośniej zabiło
I nagle cały świat – pełen miłości.

Leopold Staff

W poświacie

spitsbergen
Co roku czeka na nas to samo zaskoczenie.
Światło wraca. Ale czy to jest radość?
Bardziej zdziwienie, że to już. Że tak szybko.
Świat się robi za duży. Odnosi się wrażenie,
że wszystko będzie nieprzyzwoicie widoczne.
To znaczy, że już coś widać, ale wszystko jest jakby
w poświacie włączonego wieczorem telewizora.
…Silvia nalewa świeżo zaparzonej japońskiej herbaty z ryżu.
Śmierdzi ścierką, ale można się przyzwyczaić i potem smakuje.
Operafjellet jak na dłoni i ten dziwny odcień rzuca poświatę
do pokoju, gdzie Silvia siedzi i całą zimę produkuje rękawiczki
z logo niedźwiedzia. Za oknem pervinca, co oznacza po włosku
zarówno kolor, jak i kwiat.

Zimna wyspa Sitsbergen,Ilona Wiśniewska

Wiedz, co to jest…

odbicie.jpg
Mistrz Jakub Böhme / to nie mój mistrz/
a więc śląski szewc nazwiskiem Jakub Böhme
„philosophus teutinicus” jak o nim mówiono który mieszkał w Görlitz
Opowiedział mi jak zobaczył odblask
boskiego światła na cynowym dzbanie a może kuflu do piwa
Szedłem ze Zgorzelca do Görlitz żeby kupić buty a może koniak
Armie mrówek maszerowały przez most
niosąc na ramionach Ogrodowe Krasnale
koszyki wiklinowe napoje wyskokowe
Nie pamiętam już dokładnie opowiadania tego skromnego człowieka
i rzetelnego rzemieślnika który zobaczył w kuchni
na jakimś naczyniu odblask absolutu
Patrzcie potomni w jakiej to skromnej postaci
objawił się Bóg szewcowi ze Zgorzelca

Tadeusz Rówewicz

Wszystko jest tak, jak być powinno

tak jest.jpg
Duża kałuża co roku powstaje na jednej z leśnych dróg.
Napełnia ją woda z rowu oddzielającego lasy chłopskie od państwowych.
Ten z kolei napełniany jest przez spływające z góry strumyki.
W zielonkawej kałuży leniwie pływają traszki górskie.
Samice tak bardzo różnią się od samców, że niewtajemniczony
mógłby pomyśleć o dwóch gatunkach płazów.
Panie są ciemnooliwkowe, bardziej obłe, kojarzą się
z kobiecymi krągłościami sztuki prawosławnej.
Natomiast górna krawędź ogona samców ze śladami
godowego fałdu grzbietowego ma w sobie, geometryczną
zuchwałość zachodnioeuropejskiego gotyku

Pająki Pana Roberta,Robert Pucek

Czerpanie ze źródła

geologia koloru
Jest w życiu takie miejsce gdzie każdy krok
wystukuje tak.
Są w tym miejscu tacy ludzie że życie obraca się
jak wiatrak.
Rozmowy od pierwszych minut
stają się nieskończone.
Wylizujesz się potem jak pies z nadmiaru
szczęścia i nieogarniania pierwszego spotkania.
W Psarskich było tak
jak napisałem.
W Psarskich jest
źródło kolejnych zdarzeń.
Chciałbym od czasu do czasu
zaczerpnąć z niego.