nauczanie

O poprawie Rzeczypospolitej

milczenie (2)

– Niech je jak najmocniej odwodzą od rozkoszy
– Niech im przepisują umiarkowanie w pożywieniu
– Niech im nie dozwalają na obcowanie ze złymi ludźmi
– Niech ich mowę i wszelkie postępki kształtują na modłę piękności
– Niech zaś im każą unikać szpetoty, krzywdzenia, zawiści, pychy i okrucieństwa
– Niech hamują ich szczebiotliwość; z niej rodzi się gadulstwo i czczość języka
– Niech żądają, by zdawały sprawę z tego, co czynią i mówią
– Niech tedy baczą, by nie przepędzali swych lat na próżniactwie
– Niech starają się dawać im zawsze pracę i żądają zdania sprawy z tej pracy
A ponieważ taka jest przyrodzona natura człowieka, że po pracy szuka odpoczynku,
zabawy i wytchnienia, przeto niechże rodzice baczą, by zabawy dzieci były godziwe…

Andrzej Frycz Modrzewski

Reklamy

Nie liczcie na dostatnie rodziny

wychylenie.jpg
błogosławcie Friedricha II von Hohenzollerna
.
Dzięki niemu Carl Friedrich Gauss, mimo że startował jako syn
chronicznego bezrobotnego/ w bardziej eleganckich życiorysach
zawód ojca określa się jako robotnik sezonowy/w mieście Brunszwik,
gdzie nauczanie dzięki F. II von H.było darmowe i obowiązkowe.
W szkole jego opiekunem był student. Dlaczego?
Nauczyciele zarabiali tyle, że nie zajmowali się dodatkowym nauczaniem,
tylko wynajmowali do tego kogoś uboższego, który w ten sposób zarabiał na studia.
Było to dla obu stron korzystne spotkanie./Robiłem to przez całe studia, ale nie pochwalę się, na co przeznaczałem pieniądze/Przedstawiony przy wizytacji księcia Brunszwiku Gauss zyskał sobie jego uznanie i stypendium, które umożliwiło
mu ukończenie studiów i uzyskanie doktoratu. Student który zajmował się Gaussem, gdy zakończył studia, jako profesor uniwersytetu w Kazaniu miał kolejnego ucznia Nikołaja Iwanowicza Łobaczewskiego. Gauss studiował w Getyndze i powszechnie jest uważany za matematyka. Mimo nadawania mu powszechnie tytułu PRINCEPS MATHEMATICORUM, nigdy nie pracował jako matematyk/całe dorosłe życie był dyrektorem obserwatorium astronomicznego w Getyndze/ i nie lubił wykładać czegokolwiek.Był to człowiek dość ponury i pełen kompleksów.

Wykłady z historii matematyki,Marek Kordos

Parkiet niepowtarzalny

atak
Znacie zapewne wspaniałe mozaiki.
Mają one zazwyczaj wysoką symetrię,
a wzory tworzone przez elementy powtarzają się okresowo.
Roger Penrose postanowił stworzyć takie pokrycie powierzchni,
które będzie miało lokalną symetrię,
ale wzór pokrycia nie będzie się powtarzał nigdy !!!
Fizycy badający struktury kryształów, twierdzili,że
pięciokrotna symetria w pokryciach powierzchni jest zabroniona.
Dlatego,kiedy Dan Szechtman zaobserwował pięciokrotną symetrię stopu glinu z manganem, zasugerowano zwolnienie go z prestiżowego instytutu.
Jego głównym przeciwnikiem był dwukrotny noblista – Linus Pauling.
Shechtman dostał nagrodę Nobla – za pięciokrotną symetrię materii i
tak jego odkrycie wprowadziło do chemii i fizyki pojęcie KWAZIKRYSZTAŁU!

Laboratorium w szufladzie, Ł.Badowski&Z.Adamaszek

Pozycja wyjściowa

dystans
Poświęcam tekst Magdalenie Białowąs

Szkołę opisywał cynicznie jako system opresji,
w którym kształtuje się jednostki i w którym
trzeba je, dla ich dobra, niewolić, nie stroniąc od manipulacji.
Równocześnie zdawał sobie doskonale sprawę, że w takim
systemie jest miejsce na partnerstwo, współpracę,
ratowanie ofiar edukacji, gdzieś pomiędzy przepisami i zasadami.
Przyjmował pozycję dystansu, która nie wyklucza uwagi ani serdeczności.
Po prostu odejście parę kroków i spojrzenie na
sprawę szerzej, bez użalania się nad sobą ani
przyjmowania samemu sobie przesadnej ważności.

Jacek Dehnel o swoim profesorze

Kiedy bardzo zależy

powodzenie
Widząc jak palą fajki przed szkołą,
proponował im, żeby zaczęli mu pomagać w hospicjum.
Te spotkania z pacjentami były dla wielu z nich bardzo ważne.
Mówił na nich: MOJE OGRY. Uważał, że każdemu należy dawać szansę.
Dlatego zaczął angażować do pracy w hospie ludzi, którzy właśnie
opuścili więzienie czy poprawczak. Kiedy spotykał ambitnych uczniów,
który zarzucał mu, że jest mu łatwiej, bo jest z dużego miasta,
a oni z prowincji odpowiadał:
Można być z Warszawy i można być wiochmenem, a można
być z Koziej Wólki i być światowcem.
To jest tylko w głowie. Jeśli macie zdolności, to ja dam wam
moje kontakty. Pokażcie, co umiecie, osiągajcie sukcesy.

Ks.Kaczkowski w opowieściach rodziny i przyjaciół,
Iza Bartosz&Kapsyda Kobro-Okołowicz

Gleba konkurencji

liski
Podstawę podstaw człowieka stanowią
nie pociąg płciowy i nie głód
nawet nie wieczna walka instynktów
samozachowawczych i autodestrukcyjnych
Najprawdziwszą ludzką potrzebą jest
pragnienie zanieczyszczenia wszystkiego wokół siebie
Stosy śmieci to znak pełnowartościowego życia
Świadectwo obecności w świecie
To nienaganna twórczość w porównaniu z którą
dbanie o nieśmiertelną duszę wydaje się masturbacją
To możliwość konkurowania na najwyższym poziomie ze Stwórcą
Kraj to nie jakieś tam zwykłe dzikie tereny
ale ziemia troskliwie zaśmiecona przez historycznie
skonsolidowany naród

W gazetach tego nie piszą,Taras Prochaśko

Wszyscy za jednego!

znajomosci
System Bella-Lancastera (inaczej system monitorialny)
– system wzajemnego nauczania został opracowany przez angielskich pedagogów Andrew Bella oraz Josepha Lancastera. W ramach tego systemu jeden nauczyciel mógł uczyć nawet kilkuset uczniów wyręczając się w pracy dydaktycznej najzdolniejszymi uczniami, tzw. monitorami.
Monitor miał pod swoją opieką przeciętnie ok. 10 uczniów, których uczył tego,
czego sam nauczył się od nauczyciela.Stworzenie systemu wzajemnego nauczania było podyktowane względami praktycznymi. Lancaster założył w 1798 r. własną szkołę w Londynie. Liczba uczniów szkoły zwiększała się, natomiast posiadane fundusze nie pozwalały Lancasterowi na zatrudnianie nowych nauczycieli. W związku z tym zaczął on wykorzystywać do pełnienia funkcji dydaktycznych i wychowawczych w szkole najzdolniejszych uczniów tzw. monitorów. System monitorialny opracowany przez Lancastera przyczynił się do rozwoju szkolnictwa ludowego w Anglii, a także do powstania w 1808 r. Królewskiego Zakładu Lancasteriańskiego dla Wychowania Biednych.

Wikipedia