organizacje pozarządowe

Nie chciałem

zależność1.jpg
pracować w szkole, ale tak strasznie mnie odpychała,
że myślałem jak założyć na niej haka!
I zawisłem w szkołach społecznych i prywatnych.
Teraz wiem, jak łatwo przeskoczyć od publicznego do prywatnego!
Śmieję się oczywiście dzisiaj, jak bardzo Rodzice
/szacunek mam/ nie wiedzą, co widzą, a co jest warte inwestycji…
Bardzo mi teraz trudno mówić, bo nie byłem MISTRZEM, ale raczej BŁAZNEM,
ale bezwzględnie niszczyłem w sobie i w szkole spojrzenie do następnej klasówki,
do możliwości placówki, do wizji dyrekcji…
Może to jest gorzkie, ale dzięki temu nie mam wątpliwości,że
wykształciłem w sobie głód tego, co dzisiaj nie wygasło:
TEATR, FILM, FOTOGRAFIA, LITERATURA, NAUKA, FILOZOFIA,
PODRÓŻE, SZTUKA, PRZYRODA, FILOZOFIA, EKONOMIA, MATEMATYKA,
CHEMIA, INFORMATYKA, MITOLOGIA, TECHNOLOGIA, PSYCHOLOGIA …
Właściwie to nie ma znaczenia…
I tak śpię ile chcę /nawet nie pytaj ile/
Czytam ile chcę /jestem zapisany w dziewięciu filiach Biblioteki Raczyńskich/
Ale to nie ma znaczenia …

Baza startowa

 

kosciol-powszechny
Trudność polega nie na sięganiu po to,
co wydaje się niemożliwe,
lecz na definiowaniu tej rzeczy.
– We Francji filozofowie zaczęli zastanowili się
nad niewyobrażalną możliwością sprawowania rządów bez króla
– W Ameryce kupcy i adwokaci zaczęli brać pod uwagę samodzielność rządzenia
– W Anglii panie doszły do wniosku, że są ludźmi tak jak ich mężowie i też mogą
jak oni wpływać na kształt rządów
– W Indiach młodzi wykształceni w anglojęzycznych szkołach uznali, że nie potrzebują broni, aby pokonać silną armię
W każdym przypadku wyraźnie ukazywała się ta niemożliwość:
nie mieć króla, rządzić się samemu, być obywatelką, walczyć bez zabijania.
Trzeba tylko uświadomić sobie, co takiego nie do pomyślenia jest naszym celem
i postawić na to tak, jak każdy może.

El Hambre,Martin Caparros

Supermarket

malarskosc
Usiłowałem sobie wyobrazić, jak wyczerpany uchodźca
wchodzi chwiejnym krokiem do Gomy i myśli:
Pójdę sobie na śniadanie do CARE.
Potem zjem lunch w WORLDD VISION.
Następnie wpadnę do CZERWONEGO KRZYŻA po trochę leków.
Potem udam się do UNHRC po plastikową płachtę.
Inwentaryzacja w 1995 roku przeprowadzona w obozach
dla uchodźców powstałych w Gomie wykazała:
– 2324 bary
– 450 restauracji
– 590 sklepów
– 60 zakładów fryzjerskich
– 30 krawców
– 25 sklepów mięsnych
– 5 kuźni
– 4 studia fotograficzne
– 3 kina
– 2 hotele
– 1 rzeźnię

Za kulisami przemysłu pomocy humanitarnej,Linda Polman