pępowina

Każde wielkie dzieło

roznica
Ballady te śpiewano w językach, które były już archaiczne,
kiedy w VIII wieku p.n.e. działał poeta/ lub poeci/,
zgodnie z tradycją zwany HOMEREM.
Dwie z najstarszych metafor mówią,
że życie to WALKA i że życie jest PODRÓŻĄ.
Nikt nie posiada HOMERA na własność.
Kiedy więc zamykając „Iliadę” albo „Odyseję”
myślimy sobie: Teraz już jest moja!,
chodzi o to, że przywłaszczyliśmy sobie historię,
którą przedtem wielu innych opatrywało przypisami,
przerabiało, interpretowało, adaptowało…
Próbujemy narzucić kakofonię jednoosobowych zespołów,
gdy Joyce popędza Ulissesa przez zatłoczone ulice Dublina!
Dlatego nie wolno nam oskarżać św. Augustyna o anachronizm,
że studiuje Homera pod kierunkiem Goethego, czy zarzucać
Heraklitowi, że pozwolił sobie na komentarze George’a Steinera.

Iliada i Odyseja-BIOGRAFIA,Alberto Manguel

Wyciszanie

przerwa
Srebrna kobieta z twarzą grafitową czerwone cienkie rękawiczki
I ma kolana które cicho dzwonią kostką o kostkę kiedy
mróz dotyka
Jakbyś uderzał nasadą ołówka w nasadę
lekko tuszowaną
Czy te kolczyki ze szkłem od
grawera na straży
uszu
mogą dzwonić
jeszcze

Wojciech Wencel

Pichcenie siebie

pierwszy lot1
Uczył się, gdy śnieg okrył miasto,
uczył się nadal, prawie nie zwracając uwagi
na zielone pączki, które wystrzeliły z gałęzi drzew i
zapowiadały wiosnę. Uczył się przy otwartych oknach,
pragnąc napełnić słońcem całe mieszkanie.
Aby spełnić swoje plany i marzenia,
oddawał się całkowicie żądzy wiedzy.
Podobała mu się myśl, że żaden ptak nie potrafi fruwać,
gdy się rodzi, ale nadchodzi taki moment, kiedy
zaproszenie przestworzy jest silniejsze niż lęk
przed upadkiem, i wówczas samo życie uczy,
jak rozpostrzeć skrzydła.

Historia Miksa, Maksa i Meks,Luis Sepúlveda