rodzina

Choroba dwubiegunowa

Poświęcam zapatrzonej w medycynę Basi

wenusjana.jpg
Moja mama ma drewniany młotek.
Od czasu do czasu wspina się
na drabinę i uderza tatę tym młotkiem w głowę.
Wtedy tata się zmniejsza.
Czasem robi się taki mały jak ja albo jeszcze mniejszy.
Mamy też coś jakby szczypce, którymi tata ściska sobie
głowę i pociąga do góry, żeby urosnąć.
Wyciąga się wysoko nad mamę i mnie.
Woła: Która godzina?
Nie mogę nawet dojrzeć jego głowy.
W takich wypadkach wolę się nie sprzeciwiać.
Ale gdy mój tata jest średni, a więc nie za wysoki
i nie za niski, od czasu do czasu udaje mi się powiedzieć NIE!
I nic się nie dzieje. Ale nigdy nie jestem do końca pewien, czy coś się nie stanie.

Tata,Toon Tellegen

Taka moja piosenka

gra-edukacyjna
Jestem wtedy kiedy śpisz
Jestem wtedy kiedy śnisz
Jestem nad wyraz i po krańce
Wtedy kiedy już masz zdanie
A ja już nie chcę mówić, bo to
nieprawda dla mnie…
Jednak ci młodzi mnie chłodzą
/teatralnie są niedożywieni/
Bo wiem że Ty i Ja mieliśmy
WIELKI TEATR…
Ale co oni wiedzą?
Telewizyjnie, tabletowo, niedo_wizyjnie…
Mamy dzieci, mamy więcej lat, mamy już tyko wiedzę o :
gotowaniu, wychowaniu, sprzątaniu, naprawianiu,
kochaniu, rozliczaniu, pochowaniu, zamilczeniu …
AMEN!

Układ czterdziestu

sciecie
– Jestem stary. Chcę żebyś się ożenił i zajął moje miejsce – rzekł bej.
Bars zaczerwienił się po uszy. W owych czasach kawalerowie zawsze oblewali się rumieńcem, gdy w obecności rodziców była mowa o żeniaczce.
– Ojciec zawsze ma moje dobro na względzie, lecz chciałbym powiedzieć, że w
drużynie mam czterdziestu junaków. Znamy się od dzieci. Są moimi przyjaciółmi.
– Chcę, żeby tak właśnie było – odparł bej.
– Żaden się nie ożenił, więc …
– Nie ukrywaj niczego. Wkrótce masz zostać bejem, a bej musi mówić szczerze i otwarcie.
– Kilka lat temu daliśmy sobie słowo, że jeśli będziemy się żenić, to wszyscy,
i że wesele wyprawimy wspólne.
– Mądrze mówicie, więc powiedz synu, co mamy robić?
– Poszukajcie panny, która ma czterdzieści sióstr albo kuzynek.
Albo wszyscy będą mieli żony, albo ja żenić się nie będę.
Bej przygotował się do podróży. Kazał zrobić dla siebie i swego włodarza
żelazne ciżmy i kostury. Pożegnał się ze wszystkimi i obaj pomaszerowali w step…

Śpiewający Dew,Gürsen Muzaffer Sepetçioğlu

Rozbawienie opieką

dryfowanie
– Czy ma pani pięcioletnią córkę z zespołem Downa?
– Tak, ma na imie Katie.
– Siedzi w naszym radiowozie. Pańska sąsiadka spotkała ją
na ulicy jakieś dziesięć domów stąd.
– Jezu! Mąż musiał zapomnieć zamknąć bramkę na zatrzask.
– Proszę nie próbować zrzucać na nikogo winy! Czy wcześniej córce
się to zdarzało?
– Uciekała z lekcji. Wyrzucono ją z tego powodu z dwóch szkół.
Ona traktuje to jako swego rodzaju zabawę.
– Czy mają państwo więcej dzieci?
– Córkę. Syna.I przybranego syna. Osiem, siedem i trzy letni.
– Czy rozumie pani, że gdybyśmy wezwali opiekę społeczną, moglibyście
stracić wszystkie dzieci? Jeśli Katie zrobi to ponownie i coś jej się stanie, może pani trafić do więzienia, i to na długo.
– Zamontuję alarm w drzwiach wejściowych, zawieszę dzwonki i założę dodatkowe zasuwki na oknach i drzwiach.
– Chodźmy, córka czeka w radiowozie.
Katie wysiada z samochodu rozchichotana i rozbawiona,
jakby bawiła się w najlepsze. Funkcjonariusze podsuwają
papiery do podpisania.

Machiavelli dla mam,Suzanne Evans

To nie wyobraźnia

Cadyk
– Kochany Tato, nie wypuszczaj Złego Pana.
Nie pozwól, by Zły Pan wyszedł. Będę grzeczny.
Nie pisnę ani słowa.
Pokój nabrzmiewa, nie mieści się w ścianach.
– Dlaczego Tata tak się gniewa? Może to moja wina?
Mama robi się wielka i szeroka i staje na drodze Złemu Panu.
Staje na przeszkodzie i sama staje się przeszkodą. Murem.
Ale nic nie zatrzyma Złego Pana.
Bo drzwi nie są już drzwiami.
Ściany nie są ścianami.
Zły pan uwięził Tatę w sobie.
Tata nie przypomina Taty. Żarzą mu się oczy.
Zły Pan niesie wojnę. I pokonuje przeszkodę, mur.

Zły pan,G.Dahle&S.Nyhus