Sokrates

Twarde argumenty

Rembrandt1.jpg
„Kritonie, jestem dłużny koguta Asklepiosowi”,
miał według Platona powiedzieć Sokrates wkrótce po tym,
jak wypił czarkę z trucizną. Handlarz skórami Asklepios,
dowiedział się o tym spadku od niewolnika.
Władze Aten były tak tym zaintrygowane, że zabrały kupca na
przesłuchanie. Skazano go na śmierć, gdyż uparcie
wypierał się wszystkiego i nie ujawnił żadnego spisku.
Nikt nie uwierzył garbarzowi, gdy przysięgał, że nigdy
nie rozmawiał z Sokratesem i nie znał żadnych jego twierdzeń,
za jakie skazano go na śmierć. Oskarżyciele Sokratesa nie znali
ich również. W czasie procesu podali jako przykład tylko jedno zdanie
rzekomo jego autorstwa – że słońce jest z ognia a księżyc z ziemi.
Sokrates kpił w replice, że są to dobrze znane poglądy, głoszone przez Anaksagorasa.

Namaluj to,Joseph Heller

Reklamy

Łykam „Próby” Montaigne

inspiracja
Ja, który obserwuję się z bliska,
który mam nieustannie wzrok skierowany
na siebie samego, z trudem mógłbym wyznać
próżność i słabość, jakie w sobie znajduję.
Na głodnego czuję się zupełnie kimś innym
niż po posiłku. Jeśli zdrowie mi sprzyja i
pogoda pięknego dnia, jestem miły.
Jeśli z powodu odcisku boli mnie duży palec
u nogi, jestem zły, zagniewany, nieznośny.
Raz mam ochotę na wszystko, raz na nic,
to, co mi teraz sprawia przyjemność,
będzie mi wkrótce przykre.

Montaigne wielbi Sokratesa, bo ten nigdy
nie przebywa w domu, wędruje, nic nie robi,
włóczy się, zadaje pytania, wdaje się w rozmowy.
Montaigne’owi podoba się naturalność Sokratesa,
niepohamowana rozmowność – bezczelna i daremna jak jego.

Światło nocy,Pietro Citati