światło

Bierz przykład

odplyw
Caravaggio za swych modeli
obrał ludzi skromnego stanu
prawdopodobnie niepiśmiennych
na wypadek… gdyby historyk chciał szukać świadectw
Zwróćmy uwagę na głębokie cienie rzucane
przez znajdujące się przedmioty na stole!
Spróbujmy ułożyć w domu kilka przedmiotów na białym obrusie
i zobaczmy, jakiego światła potrzeba,
by uzyskać tak głębokie cienie!
Użyto tu nienaturalnie silnego światła
którego źródło jest poza obrazem jak reflektor w teatrze …

Wiedza tajemna,David Hockney

Nestorzy

nestorzy
Na najwyższym piętrze, w siedzibie dyrekcji, rozpierają się
potężne buki, jodły lub świerki i pochłaniają
dziewięćdziesiąt siedem procent słonecznych promieni.
Ale czyż każdy gatunek nie zagarnia dla siebie wszystkiego, co tylko może zdobyć?
Jednak drzewo jest w stanie wytworzyć długie, stabilne pnie tylko wówczas,
gdy jest wiekowa, ponieważ w drewnie zgromadził się ogromny zasób energii.
Pień dorosłego buka potrzebuje do wzrostu tyle cukru i celulozy,
ile odpowiada plonom z pola pszenicy i wielkości jednego hektara.
Tak potężny twór wymaga stu pięćdziesięciu lat, by urosnąć.
Jego własne potomstwo jest przystosowane do tego, by zadowalać się
pozostałościami światła, bo on i tak będzie je dodatkowo dokarmiać.

Zdumiewające fakty ze świata drzew,Peter Wohlleben

Można więcej

na szczycie.jpg
Jak sam twierdzi, źródłem milczenia w jego spektaklach
jest głębokie przeświadczenie, iż istnieją dziedziny ludzkiej
rzeczywistości, które nie poddają się słowu.
Mówiąc o nich, nieuchronnie je kaleczymy i zniekształcamy.
Można jednak przekazać ich głębię i prawdę,
stosując odpowiednie środki artystycznego wyrazu. Dlatego usiłuje wypowiedzieć niewypowiedzianą ludzką rzeczywistość przy pomocy światła, rytmu i nastroju.
Bo to, co w nas najgłębiej i najskrzętniej ukrywane –
ostateczne namiętności i stany egzystencjalne,
nigdy w pełni nie docierają do świadomości i nie dają się ogarnąć rozumem.

Leszek Mądzik

W poświacie

spitsbergen
Co roku czeka na nas to samo zaskoczenie.
Światło wraca. Ale czy to jest radość?
Bardziej zdziwienie, że to już. Że tak szybko.
Świat się robi za duży. Odnosi się wrażenie,
że wszystko będzie nieprzyzwoicie widoczne.
To znaczy, że już coś widać, ale wszystko jest jakby
w poświacie włączonego wieczorem telewizora.
…Silvia nalewa świeżo zaparzonej japońskiej herbaty z ryżu.
Śmierdzi ścierką, ale można się przyzwyczaić i potem smakuje.
Operafjellet jak na dłoni i ten dziwny odcień rzuca poświatę
do pokoju, gdzie Silvia siedzi i całą zimę produkuje rękawiczki
z logo niedźwiedzia. Za oknem pervinca, co oznacza po włosku
zarówno kolor, jak i kwiat.

Zimna wyspa Sitsbergen,Ilona Wiśniewska