sztuka

Łyżka i talerz

miro.jpg
Każdego dnia wstaję i patrzę na rzeźbę Joan Miró,
którą sfotografowałem w Barcelonie w Fundacji Katalończyka.
Zaczynam dzień od …
A potem …
I wreszcie …
Dlatego ta rzeźba mnie prowadzi do…
Tak jak prowadziła Abakanowicz do ABAKANÓW!

Wróble zimą

wroble
Słoneczko z ruskich bylin/już się na zachód chyli
i pustoszeje targ
Szarlatan na podmostku/sprzedaje lalki z wosku,
krzyczy gorączką warg:
Hej, panowie, paniusie/bracia-siostry w Chrystusie,
Kupcie ode mnie coś:
Mam lalki od miłości/maści od samotności i Polikarpa kość…
Hej, paniusie, panowie/kupcie u mnie cokolwiek /z febry od rana drżę!
Ocet siedmiu złodziei i babiloński kleik, i poudre de pourlimpimpim…
Ale krzyk nie pomaga, wszyscy mówią, że blaga, sztuczki w diabelskim pudle.
Więc ty, Najświętsza Panno,
dopomóż szarlatanom,
by nie pomarli zimą jak wróble.

Ildenfonso GalczYnski

Kupa energii

krowa
Ustawiasz pomarańczowe kule przed domkiem
w Afryce lub Azji, gdzie nie spodziewasz się
prądu, gazu lub bieżącej wody.
Musisz jeszcze wykarmić dwie krowy,
które co jakiś czas zrobią kupę.
Potem napełniasz pomarańczowe kule
krowią kupą, a ona oddaje tyle gazu,
że możesz teraz ugotować na nim ciepły obiad.
Duńscy artyści „Superflex: zostawiają na naszej planecie
ślady współpracy z inżynierami, muzykami, naukowcami i architektami,
żeby można zrozumieć prawdziwe znaczenie słowa SUPER !

S.z.t.u.k.a,Sebastian Cichocki

Zasoby rzeczywistości

zasoby
Dzieło które
Nie emanuje
Nie wyraża
Nie działa
Nie przekazuje
Nie jest świadectwem
Odbiciem bez odniesień
Do rzeczywistości
Do widza
Do autora
Zwrócone DONIKĄD do NIEWIADOMEGO
Będące DZIURĄ w rzeczywistości
Bez przeznaczenia i miejsca
Nie zatrzymane
Nie utrwalone
Bez potrzeby przydatności i obrony
JEST!
Przez swoje samoistnienie ustawia
Całą rzeczywistość w sytuacji
NIEREALNEJ!

Tadeusz Kantor

Archi_Tektura

architektura
W artykułach prasowych Balcerowicza nazywano
architektem polskiej transformacji,
Ludwika Erhardta – architektem niemieckiego
cudu gospodarczego,o Kissingerze mówiono jako o
architekcie pokoju wietnamskiego.
Muzykolodzy rozprawiają o architekturze utworów muzycznych,
informatycy o architekturze komputerów i programów.
Powszechne operowanie pojęciem może sugerować, iż jego treść
jest jednoznaczna i oczywista, a jednak gdy stajemy wobec
zadania zdefiniowania go, rzecz przedstawia się inaczej.
W „Encyklopedii architektury” opracowanej przez Nikolausa Pevsnera,
hasło architektura nie pojawia się w ogóle.

Architektura.Dlaczeo jest,jaka jest,Andrzej Basista

Jaki masz poziom ?

pion1
Człowiek porusza się prawie wyłącznie
w płaszczyźnie poziomej, dlatego wymiarowi
poziomemu przypisuje inne znaczenie niż pionowemu.
Poziom jest konkretną miarą, czymś,
co można kontrolować, odmierzać krokami, nad czym można panować.
Ziemia jest płaska, praktycznie pozioma.
Jest pojęciem trwałym. I przeciwnie, wszystko co
na przykład spada na ziemię, podlega innemu ruchowi.
Jest więc nie tym co jest, lecz tym, co się zdarza,
bez aktywnego udziału człowieka
/błyskawica, deszcz, promienie słoneczne/.
Człowiek chętnie porównuje się z pionem.
Jest on aktywnym elementem na danej powierzchni.
Jest tez symbolem żyjącej istoty rosnącej ku górze.
Poziom jest dany, pion zaś jest do wykonania.

Człowiek i jego znaki,Adrian Frutiger

Umieranie książek

książka
-Czy wie pan, jakie najczęściej stawiane jest
drugorzędne pytanie XX i XXI wieku?
– Koniec historii?
– Historia się rozpuściła.
– Czy nadszedł kres książki ?!!!?

Najpierw umarła na kamieniu.
Potem na tabliczkach glinianych.
Następnie w zwojach na pergaminie.
W końcu umrze na papierze.
Rozmowa toczyła się w gabinecie
wicedyrektora muzeum Rijk w Amsterdamie.
W gabinecie stał wygodny fotel obity czerwonym pluszem,
z tych, które w Utrechcie nazywano z „uszami”, to znaczy,
można było oprzeć głowę i zdrzemnąć się.
Gość chciał usiąść na tym fotelu, ale gospodarz zapytał:
– Nie chcesz chyba usiąść w tym fotelu?
– Dlaczego?
– Dlatego, że to jest fotel do umierania.
– Jak to?
– Ktokolwiek dotąd w nim siedział, umierał.
I gospodarz złapał pierwszą książkę, która wpadła
mu w rękę i rzucił ją na fotel. Książka upadła na fotel i znikła.
-Okropne! Czy ty też umrzesz, jeśli usiądziesz w tym fotelu?
– To nie dotyczy właściciela fotela.

Papierowy teatr,Milorad Pavić