teatr bezwzględny

Nie licz na…

ręce do góry
Jodła upuściła coś pod nogę, coś swojego, zielonego
Coś, co wiatr jej wyrwał z ręki, ale ona nie może
Po to się schylić, a jest na to zbyt subtelna
Żeby wołać i domagać się
By ktoś jej podał
Nawet jeśli jakiś człowiek
Przypałęta się pod drzewo
Tak nic nie posłyszy
Musiałby się sam domyślić
Ale kto tam się przyjmuje cudzą zgubą !!!

Kino krótkich filmów, Marek Stokowski

Boskie zamknięcie

teatr1
I wreszcie którejś bezsennej okupacyjnej nocy

spędzanej na kilku metrach kwadratowych za ścianą szafy
/żyłem tak przez cztery lata/,mając dużo czasu na rozmyślania,
odkryłem swój błąd… Czy Żyd ukrywający się w szafie, skazany zaocznie na
śmierć przez hitlerowskich oprawców, mógł w ogóle rozważać coś takiego?
Niezależnie od ohydy zbrodni jednym z głównych przykazań dekalogu reżysera jest:
NIE WYDAWAĆ WYROKÓW Z GÓRY! ZRESZTĄ W OGÓLE NIE WYDAWAĆ.
Mając na uwadze to,że nic nie jest czarne albo tylko białe,
jego obowiązkiem jest pokazać człowieka i jego czyny w całej ich złożoności.
Osąd zostawić widzowi.
Machiavelli w „Księciu” napisał:
ETYKA I DOBRO W ZNACZENIU CHRZEŚCIJAŃSKIM
NIE MOGĄ BYĆ PRZENOSZONE DO POLITYKI.
POLITYKA MUSI STWORZYĆ SWOJE WŁASNE KODEKSY.
Możliwość czynienia dobra może wspomagać czynienie zła.
Świat nie może być wolny i dobry równocześnie.
LUDZKA NIEDOSKONAŁOŚĆ NA TO NIE POZWOLI.

Wspomnienie Jerzego Antczaka o Aleksandrze Bardinim

Reflection

na brzegu.jpg
Człowiek – tylko kwintesencja marnego prochu.
Gdyby każdego traktować tak jak na to zasługuje,
któż by uniknął chłosty?
Świadomość czyni nas tchórzami.
Czymże jest człowiek, jeśli jego treścią i wartością jest
tylko sen i trawienie? Zwyczajnym bydlęciem.
Życie człowieka zmieści się w całości
między słowem raz a słowem dwa.
Wszystko bowiem, co przesadzone,
przeciwne jest intencjom teatru,
którego przeznaczeniem było i jest
służyć niejako za zwierciadło naturze …
a światu i duchowi wieku pokazywać
postać i piętno

William Szekspir/Dani Karavan

Można więcej

na szczycie.jpg
Jak sam twierdzi, źródłem milczenia w jego spektaklach
jest głębokie przeświadczenie, iż istnieją dziedziny ludzkiej
rzeczywistości, które nie poddają się słowu.
Mówiąc o nich, nieuchronnie je kaleczymy i zniekształcamy.
Można jednak przekazać ich głębię i prawdę,
stosując odpowiednie środki artystycznego wyrazu. Dlatego usiłuje wypowiedzieć niewypowiedzianą ludzką rzeczywistość przy pomocy światła, rytmu i nastroju.
Bo to, co w nas najgłębiej i najskrzętniej ukrywane –
ostateczne namiętności i stany egzystencjalne,
nigdy w pełni nie docierają do świadomości i nie dają się ogarnąć rozumem.

Leszek Mądzik

Kiedy jesteś w Barrio

matka-polka
wiesz, że WINA cię nie oszukają…
Kiedyś jesteś w Barrio możesz
wspominać Wyspiańskiego, który na Plantach
uciekał od wizji tego co przeczytał w Biblii
Beczki składają się w stoły
Brzuchy butelek w grzbiety książek…
Bo to jest miejsce opowieści
Bo tutaj spotkasz Cortazara, Marqueza
I musisz zderzyć się z Eduardo Hughes Galeano…
Dlatego uwierzyłem w PARA LAS REINAS:
Tres mujeres
Ho HO HO HOO!
Tres problemas
No importa
Muy importante
Ho HO HO HOO!
?Por qué pedir
Dado que las mujeres son libres!
Navidad en la mesa del cirujano…
Sin guantes
Sin anestesia
Tres reyes?
Más bien, tres reinas!
Agata, Marta , Eva
Familia y Eva
Las conversaciones y el conflicto
Para ti y para mí
No contar con ganar
Ganar es una mujer!!!

Dziękuję Barrio&PARA LAS REINAS