teatr tańca

Teraz

Penelopa
Wodne jest wodne i wodniste i rozmnażane i jak nie wiesz jak zbierać to,
jest kałuża, plama, sztuka na uczelni!!! Wybaczysz?
Bo dla mnie, to zaledwie temat, chociaż spędziłem nad tym 30 lat!
Nie wiem dlaczego kolor, smak, ruch, przestrzeń i dźwięk,
rytm, fraza i dziecięce gaworzenie mają napęd do odkrywania, do kamuflowania,
do wydzielania tego co wiemy! Ale wierzę w t o…  i t o… i oczywiście w to!!!!

{Kneblo}wanie

egzamin
Próbuję się przebić do takiego brzegu,
gdzie żółwie zakopują jaja i liczą na … nie odkopywanie.
Próbuję poważnie oznaczyć zagrożenie tymi,
którzy już widzą, już to przetrawili, już mają plany…
Próbuję nie plątać mojego zakochania teatrem i tańcem
z tym co jest tylko gestem, a może pokazem!
Nad wyraz we mnie wyrasta szacunek do sztuki.
W sposób prosty widoczna jest wyższość skupienia.
Nie dzielę, nie oznaczam, nie muszę i nie potrzebuję!
Jestem pod wrażeniem wytrzymałości Agnieszki i Konstancji!
Bo zawsze jest cenzor, mur, kaganiec!

Spadanie

origami
Uporczywe rozdzielanie argumentowane tym,
że ten tylko mówi, a tamten tylko się rusza, jest niepoważne.
A jak się rusza i gada, to jak to wtedy nazwać?
Chciałbym nie musieć za każdym razem opowiadać
dyrektorowi sceny dramatycznej, czym się zajmuję.
Gdy chcę mu zaproponować współpracę, on jest mocno przestraszony.
Nie mogę mu powiedzieć: Chciałbym zrobić spektakl o spadaniu.,
bo on ucieknie ze swojego biura. Ale jeśli powiem mu:
Chciałbym zrobić coś na podstawie IV części Dziadów,
to będzie zainteresowany. Dlaczego?
Bo taniec jest gorszym dzieckiem, którego nikt nie rozumie?
Jesteśmy tanecznie upośledzeni.
A przecież w ruchu wyrażamy się spontanicznie.
Jest system Gordona, który mówi, że dziecko wyraża się tym,
czym umie najlepiej, czyli ciałem, czasami też dźwiękiem.

My,taniec.Antologia, Jadwiga Majewska