topograf

Daleko daleko niezmiernie blisko

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Wpis poświęcam mojemu DJ-owi teatralnemu –
Szymonowi Adamczykowi

Gdyby nie Klezmerskie spotkania w Sejnach
gdyby nie wydawnictwo „Pogranicze”
gdyby nie spektakle Bożeny Szroeder
gdyby nie świadectwo Miłosza w Krasnogrudzie
gdyby nie zapomniane wystawy Wiesia Szumińskiego
gdyby nie zieloność i wyniosłość i graniczność i głębokość
suwalskich jezior, ludzi, pustki i zatrzymania się w TERAZ i PÓŹNIEJ
nie wiedziałbym, że jest we mnie TĘSKNOTA za czymś nieosiągalnym…

I teraz kiedy Agnieszka wzywa NAS do Barcelony patrzę w kierunku Suwalszczyzny!!!

Reklamy

Heterotopia

heterotopia
W Szkole Wyższej Psychologii Społecznej
poproszono studentów, by wyłączyli komórki.
Następnie mieli w notesach zapisać każdą
sytuację zapotrzebowania do skorzystania
z telefonu komórkowego.
Szybko okazało się, że zanim uczestnicy
projektu „Młodzi i media” dojechali w opisie
do szkoły, zaczęło brakować miejsca w notatniku.
Teraz wyraźniej widać jak szkolne drzwi
oddzielają realny świat od rzeczywistości pozornie
stanowiącej część normalnego życia, które jednak
kieruje się oddzielnym zestawem reguł.
Antropologowie nazywają ją heterotopią.
Równocześnie heterotopia to zagadnienie z dziedziny topografii.
Dlaczego interesujące ma być zajmowanie się topografią?
Ponieważ kwestionuje jednoznaczne panowanie mapy,
traktowanej jako obraz z góry, pokazujący zasadę organizującą przestrzeń.
Mapa zmienia przestrzeń w terytorium,
czyli obszar o określonych granicach i cechach,
związany z jedną regułą porządkowania,
centrum władzy, a przez to przestrzeń bezpieczną,
w której nie można się zgubić.
Kartograf patrzy z góry,
z zewnątrz, mapa ma objąć i pokazać całość.
Topograf opisuje okolice przechodząc
od jednego lokalnego porządku do innego,
porusza się po płaskiej powierzchni,
w perspektywie horyzontalnej.
Często zamieszkuje przestrzeń, którą bada,
używa zatem zaimka „my”.

Edwin Bendyk&Anna Krynicka