wykształcenie

Pasja do Samarkandy

progress
Rodzina Barszczewskich pochodziła z  Suwalszczyzny.

Ale wrócili na Ukrainę. Po śmierci rodziców,
chłopcy zostali otoczeni rządową „opieką”carską.
Leon uczył się w Orianienbaumie, Petersburgu i w Odessie.
Jako żołnierz rosyjski/Polska nie istniała na mapie/odbył służbę w guberni chersońskiej.
Podczas służby wojskowej uczestniczył w kursach z:
z krawiectwa, szewstwa, kucharstwa, stolarstwa i medycyny.
W autobiografii napisał: Czułem pociąg do studiów przyrodniczych,
do badań nad światem i zabytkami, do etnografii, a zwłaszcza do podróżowania.
W Samarkandzie mieszkał od 1876 do 1897.
Znał francuski i niemiecki, opanował też tadżycki i uzbecki, a nawet sanskryt.
Aby prześledzić podróże Barszczewskiego trzeba wiedzieć, że:
– Na zachód od Samarkandy ciągną się pustynne równiny
– Na południe i południowy zachód od rzeki Amur-Daria leży
pustynia Kara-kum, co znaczy Czarne Piaski
/w języku polskim KARY koń to czarny koń/
– Na północy i północny wschód od Amur-Darii, blisko
Samarkandy leży pustynia Kyzył-kum, czyli Czerwone Piaski.
To tam Jerzy Kawalerowicz nakręcił film wg Prusa „Faraon”.

Wielcy polscy,Maria&Przemysław Pilichowie

Reklamy

CV na bakier, ale biznes jest!

Szekspir
Człowiek z miasteczka na prowincji,
bez osobistego majątku,
bez koneksji rodzinnych,
bez uniwersyteckiego wykształcenia.
Pisze w XVI wieku dzieła, które przemawiają
do ludzi uczonych i niepiśmiennych,
do wyrafinowanych światowców i do prowincjalnej prosperity.
Umie obrócić politykę w poezję, przeplata wulgarne
błazenady z filozofią. Głęboko pojmuje sprawy królów i żebraków.
Sprawia wrażenie, jakby studiował prawo, teologię, historię starożytną.
Bez wysiłku naśladuje wioskowych mędrków i rozkoszuje się opowieściami
starych bab. Tworzył nie tylko na potrzeby drapieżnego przemysłu
rozrywkowego, gdzie zaciekle walczono o każdy grosz.
Aby zachować płynność finansową, musi co wieczór zwabiać
w swe okrągłe ściany 1500 do 2000 widzów.

Shakespeare_Stwarzanie świata,Stephen Greenblatt

Wojna kształci

Wojna kształci

Po II wojnie światowej Karta Praw
Amerykańskiego Żołnierza oferowała
zdobycie średniego wykształcenia każdemu
powracającemu z wojny weteranowi.
Pewien poziom wykształcenia stał się normą,
a niższe wykształcenie pozostało poniżej standardu.
Obowiązkowy pobór do wojska wprowadzony w czasie
II wojny światowej i utrzymywany przez 35 lat, w wyniku
którego większość Amerykanów urodzonych w latach
1920-1950, a więc przeważająca większość dzisiejszych
dorosłych, przez kilka lat służyła w wojsku,
gdzie przymusowo zdobywała średnie wykształcenie.
Przejście od pracy fizycznej do pracy umysłowej,
bazującej na wiedzy zostało uznane za słuszne lub
przynajmniej nieuniknione.

Myśli przewodnie Druckera, P.F.Drucker

Co po Harvardzie?

Co po Harvardzie?

Joseph Sharp, zamożny młody człowiek po studiach humanistycznych na Harvardzie,
pracował jako sztygar w kopalni węgla w Sunnyside w stanie Utah.
Stanowisko to zapewniło mu najwyższą pozycję na lokalnej drabinie towarzyskiej,
dopóki nie odszedł z posady ze względu na pryncypia.
Gdy wybuchł strajk właściciele wyrzucili w środku zimy robotników
wraz z rodzinami z należących do kopalni domów,
zmuszając ich do zamieszkania w norach wykopanych w śniegu.
Joseph i jego piękna żona Maude przeprowadzili się na rancho mleczne,
gdzie szorowała bieliznę na tarze, zabijała myszy,
tłukąc je szuflą do węgla i wstawała przed świtem, żeby napiec chleba.
Maude sypiała na prostym metalowym wyrku, którego nogi stały w
puszkach wypełnionych terpentyną dla odstraszenia pluskiew.
Gdy była jeszcze Panną Maude Earll 21 czerwca 1886 roku otrzymała nagrodę Akademii Świętej Marii
za celujące wyniki z: Arytmetyki, Algebry, Trygonometrii, Gramatyki, Retoryki, Filozofii Nowożytnej,
Logiki, Botaniki, Literatury, Historii Powszechnej, Kaligrafii, Astronomii, Dykcji,
Kompozycji Literackiej, Szycia prostego, Haftu Ozdobnego, Gitary i Prowadzenia Ksiąg Rachunkowych.

Praprababcia Anne Fadiman