zabijanie chęci do nauki

Skrupulatność wątpliwa

Lavoisier
Jego najgorszym występkiem był masywny mur z ciężkiego kamienia,
do którego wzniesienia wokół Paryża nakłonił władze.
Nikt nie mógł się dostać do miasta ani się z niego wydostać
inaczej niż przez jedną z bram, w których pobierano opłaty.
Mierzono tam wszystkie towary, jakie wwożono i wywożono.
Prowadzono rejestry wykorzystywane do nakładania podatków.
Kiedy zaczęła się rewolucja, w 1789 roku mur był pierwszą
budowlą, jaka stała się celem ataku.

W czasie czystek  wraz z innymi dzierżawcami podatków pomysłodawca muru
został skazany na śmierć, poprosił by opóźnić egzekucję, ponieważ
chciał dokończyć badania, nad którymi właśnie pracował.
Sędzia zawyrokował: REPUBLIKA NIE POTRZEBUJE NAUKOWCÓW!
Jego odkrycia wywołały rewolucję w chemii i wzbudziły wielki
entuzjazm w przemyśle. On z kolei zaopatrzył przyszłych chemików
w nowe substancje, nad którymi pracowali, i nowe pytania,
na które mieli znaleźć odpowiedź.
Jego książka „ELEMENTARNY TRAKTAT O CHEMII” postrzega się dzisiaj
jako pierwszy nowoczesny podręcznik chemii. Kiedy w 1900 roku wzniesiono pomnik Lavoisiera, jeden z mówców ogłosił, że pomnik przedstawia go
w pełnym blasku jego mocy i inteligencji. Jednak twarz pomnika nie była twarzą Lavoisiera, lecz filozofa i matematyka markiza de Condorcet!
Nie przeszkadzało to Francuzom – pozostawili pamiątkę człowieka, którego zgilotynowali, z głową kogoś innego. Pomnik przetrwał tylko tyle, ile żył sam Lavoisier.
Podczas okupacji nazistowskiej przetopiono pomnik na kule!!!

Krótka historia rozumu,Leonard Mlodinow

Mer…

skupiona
W tekstach próbowałem wykorzystać strukturę chemiczną
polimerów, jako metodę czytania istniejących tekstów.
Polimery są trujące, bo zaburzają biochemię ciała.
Złe odczytanie stanowi powód do tworzenia na bazie
toksyczności i mutagenezy!
Jeśli założymy, że kryzys dotyczy w takim stopniu wyobraźni,
co technologii, to musimy szukać rozwiązania,
w alternatywnych sposobach myślenia.

Adam Dickinson

Rytuał recytacji

Alpenmilk
Pan nauczyciel Cyryl Słabik
na starość codziennie chodził na
cmentarz wciśnięty w środek wsi
Jego byli uczniowie których na poletku
pod cmentarnym murkiem
uczył ogrodnictwa
leżeli już bez mała wszyscy w ziemi
Od grobu do grobu nauczyciel przechodząc
wywołując uczniów po nazwisku
według alfabetu
do recytacji epitafiów
na całą wieś wrzeszczał:
Dyndo, dziś z pamięci!

Gmina,Miloš Doležal

Czy każdy?

cyklopka.jpg
Którędy się idzie, by zejść na manowce?
Czy mańkut z natury już jest lewicowcem?
Skąd wiedzą sąsiedzi, czym chata bogata?
Czy cyrk to jest sztuka, czy raczej oświata?
Czy wszystkie drabiny należą do drabów?
Dlaczego babiarze udają nababów?
Czy każdy podatnik to człowiek podatny?
Czy pijak to człowiek, czy sektor prywatny?
Czy kolarz każdego potrafi kołować?
Dlaczego Rymkiewicz się nie chce rymować?
Czy każdy, kto orze – od razu jest chłop?
Dlaczego na listach pisuje się Ob?
Dlaczego, kolego?
Ja pytam – dlaczego?
Dlaczego łodzianie źle mówią o Łodzi?
Czy ktoś, kto jest świnia, od małpy pochodzi?
Czy dużo na świecie jest Chinek blondynek?
Dlaczego nie bywa z głowami sardynek?
Czy Budrys i Bryndas to krewni Brandysa?
Czy Nysa po polsku brzmi ładniej niż Nissa?
Dlaczego trzech bubków to zaraz ekipa?
Kto pierwszy powiedział, że wszystko jest „lipa”?
Gdzie można najłatwiej żyć z samych zaliczek?
Czy dostać po zębach to też jest policzek?
Gdzie diabeł nie może? Czy komar to ssak?
Dlaczego każdemu pieniędzy wciąż brak?
Dlaczego, kolego?
Ja pytam – dlaczego?

Jan Brzechwa

Kurs samoobrony

szkolne wychowanie1
Dziecko jest ważne.
Rodzice są ważniejsi.
Potrzeby – Tak. Zachcianki – Nie.
O tym co jest potrzebą decydują rodzice.
Dziecko to dziecko.
Dziecko to nie partner.
Słowo NIE hartuje dziecko.
Aplikować trzy razy dziennie.
Dziecko ma prawo wyrażać opinie.
Rodzice nie muszą ich brać pod uwagę.
Torba szkolna należy do dziecka.
Nie należy mu jej odbierać nawet na chwilę.

Mantra powtarzana przez ludzi związanych z edukacją
DZIECKO JEST NAJWAŻNIEJSZE jest błędna w założeniu.
Dziecko wychowane w poczuciu swojej wyjątkowej ważności
nigdy nie pojmie rzeczy fundamentalnej, że ważny jest każdy
człowiek w szkole: nauczyciel, rodzic, a także pani woźna i dozorca.

Oficyna Pedagogiczna Jarosława Pytlaka