zasady

Pozory czy radość?

wakacje (2).jpg
Kiedy większego znaczenia nabierają drobne przyjemności
szczególną wartość nadaje im świadomość
że nie da się nimi rozkoszować nieskończoną
liczbę razy choć otwarta pozostaje kwestia
kiedy nastąpi ten ostatni raz
chociażby słuchanie śpiewu kosa
wąchanie skoszonej trawy
popijanie łyczkami espresso
zanurzanie rąk w glebie
snucie opowieści

Spokój ducha,Wilhelm Schmid

Reklamy

Oko za oko…

dywagacje
Był prekursorem teorii względności i miał nawet do Einsteina żal o zawłaszczenie swego intelektualnego dorobku w tej sferze. W świecie nauki przyjęta jest zasada powoływania się na badania poprzednika, czego Einstein nie robił.
Swoje badania Poincaré zaczął od studiowania praw Izaaka Newtona, stwierdzając,
że są one wyjątkiem od innych przyjętych zasad.
Obliczenia, którymi się zajmował, nigdy nie zostały ukończone,
a teorię względności upowszechnił Albert Einstein.

Mały Henri w wieku pięciu lat zachorował na dyfteryt.
przez pewien czas miał paraliż nóg i organów mowy.
Musiał wtedy posługiwać się czymś w rodzaju języka migowego.
A i tak zdobył podwójną maturę – z przedmiotów humanistycznych
i z nauk ścisłych. Do dziś matematycy szukają w jego artykułach natchnienia
do pracy twórczej…

Bezmiar  matematycznej wyobraźni,K.Ciesielski&Z.Pogoda

Rathering

sprawiedliwość
Nie jest tak, że coś tamcośtam
Jest raczej tak, że takitakitak
Co jest czymś radykalnie innym!
Raczejowanie jest widoczne tutaj:
Systemy nerwowe muszą być rozumiane
jako aktywnie sondujące swoje środowisko,
a nie jako zwykłe komputery, pasywnie reagujące
na dane wejściowe dostarczane przez narządy zmysłów.

Kontrast pomiędzy pasywnymi komputerami i aktywnymi organizmami nigdy nie został należycie uzasadniony i
jest jedną z najbardziej wszechobecnych blokad wyobraźni!

Dźwignie wyobraźni i inne…,Daniel C.Dennett

Test ustny

demokracja
Demokracja jest jak
plac zabaw na którym każdy może bawić się w to na co ma ochotę
bo w demokracji ludzie mogą
myśleć co chcą mówić co chcą spotykać się z kim chcą
Jak każda gra demokracja ma swoje zasady i trzeba się stosować do nich
Demokrację tworzy się wspólnie żeby wszyscy zgadzali się ze sobą prawie we wszystkim
Ci którzy myślą w określony sposób albo podobnie zbierają się razem
Ci którzy mają inne zdanie robią to samo tak jak ci którzy nie zgadzają się
ani z tymi pierwszymi ani z drugimi
Każda grupa zakłada partię polityczną i każda partia chce jak najlepiej
Jedne uważają że najważniejsze jest żeby wszyscy mieli pracę
żebym wszystkim powodziło się tak samo
żeby wszyscy mogli się uczyć
żeby miejsc w szpitalach starczyło dla każdego
Inne twierdzą że najważniejsze jest żeby kraj był coraz bogatszy
żeby kraj rozwijał się szybciej żeby przedsiębiorstwa rosły w siłę
A są nawet takie które chcą żeby banki stawały się coraz potężniejsze
żeby uczyli się ci których stać by za to zapłacić
żeby było gdzie polować i wszystkim poprawiły się warunki mieszkaniowe
W KAŻDY KRAJU SĄ KONSeRWATYŚCI I POSTęPOWCY !!!

Co to właściwie jest DEMOKRACJA/oryginalna seria nosiła nazwę „Libros para Manana”
ukazywała się w latach 1977-8 w nakładem barcelońskiego wydawnictwa La Gaya Ciencia.
Jeśli dziś czyta się ją bez specjalnego zdziwienia, to dowód na to, że JUTRO
nie stało się jeszcze dniem DZISIEJSZYM

Rokowania

bukiet
Literatura nie tylko nie zmienia świata,
ale nawet go nie objaśnia, jest kombinatoryczną grą,
w której podstawową rolę ma do odegrania czytelnik.
To rodzaj paktu zawartego z czytelnikiem, który
ustanawia porozumienie między pisarzem całkowicie
świadomym mechanizmów, którymi się posługuje,
a czytelnikiem akceptującym zasady gry, nie mogącym
paść ofiarą oszustwa, ponieważ już te zasady zna!

Italo Calvino

Delikatność

trudnosci
W moim rewirze rosną młode buki mierzące
od jednego do dwóch metrów.
Kiedyś dałbym im co najwyżej dziesięć lat.
Jednak wiek buków można dobrze oszacować na podstawie
niewielkich węzłów na gałęziach.
Tworzą się każdego roku poniżej pączków, a gdy te najbliższej
wiosny się rozwiną, a gałąź urośnie, węzeł pozostaje.
Tak więc liczba węzłów jest identyczna z wiekiem drzewa.
Gdy gałąź przekracza grubość trzech milimetrów, węzły znikają.

Sekretne życie drzew,Peter Wohllben

Przywilej

slask
I znowu w podróży czas w popielicach mgły
Znowu narody w walizkach na punktach granicznych
Proszę otworzyć torebkę, serce, wątrobę
Kamera prześwietli wszystko
Jest czuła jak kompas
Metaliczny dźwięk głosu należy uciszyć
Zrezygnować z żelaznych zasad na tę chwilę
Każdy jest podejrzany podnoszę do góry ręce
Pasażer nr 17 przestaje się do mnie uśmiechać
Z prawego płuca wyciągam agrafkę
Z myśli klucze spinacze i stalową wolę
Za chwilę wszystko jest w porządku
Siedzimy obok siebie jak gdyby nigdy nic
Nasz wiek jest przywilejem wszelkiej adaptacji
Zamknięci szczelnie jak puszka sardynek
Płyniemy nad światem w oleju powietrza
I znowu w podróży w popielicach mgły

Ewa Lipska