interpretacje

Każde wielkie dzieło

roznica
Ballady te śpiewano w językach, które były już archaiczne,
kiedy w VIII wieku p.n.e. działał poeta/ lub poeci/,
zgodnie z tradycją zwany HOMEREM.
Dwie z najstarszych metafor mówią,
że życie to WALKA i że życie jest PODRÓŻĄ.
Nikt nie posiada HOMERA na własność.
Kiedy więc zamykając „Iliadę” albo „Odyseję”
myślimy sobie: Teraz już jest moja!,
chodzi o to, że przywłaszczyliśmy sobie historię,
którą przedtem wielu innych opatrywało przypisami,
przerabiało, interpretowało, adaptowało…
Próbujemy narzucić kakofonię jednoosobowych zespołów,
gdy Joyce popędza Ulissesa przez zatłoczone ulice Dublina!
Dlatego nie wolno nam oskarżać św. Augustyna o anachronizm,
że studiuje Homera pod kierunkiem Goethego, czy zarzucać
Heraklitowi, że pozwolił sobie na komentarze George’a Steinera.

Iliada i Odyseja-BIOGRAFIA,Alberto Manguel

Reklamy

Rozrząd

rozrząd
W istocie wszystko, co interpretator może zrobić,
to powiedzieć, że:
A jest jak B,co jest krótszą wersją stwierdzenia,że
A pod pewnymi względami jest jak B, a pod innymi nie jest
,
mając nadzieję, że:
komuś kto zna B, pozwoli to rozpoznać
także A, i że zobaczenie A w świetle B
umożliwi temu komuś dostrzeżenie tych aspektów A,
których w innym przypadku mógłby nie dostrzec !

Karol Berger – muzykolog