literatura dziecięca

Test ustny

demokracja
Demokracja jest jak
plac zabaw na którym każdy może bawić się w to na co ma ochotę
bo w demokracji ludzie mogą
myśleć co chcą mówić co chcą spotykać się z kim chcą
Jak każda gra demokracja ma swoje zasady i trzeba się stosować do nich
Demokrację tworzy się wspólnie żeby wszyscy zgadzali się ze sobą prawie we wszystkim
Ci którzy myślą w określony sposób albo podobnie zbierają się razem
Ci którzy mają inne zdanie robią to samo tak jak ci którzy nie zgadzają się
ani z tymi pierwszymi ani z drugimi
Każda grupa zakłada partię polityczną i każda partia chce jak najlepiej
Jedne uważają że najważniejsze jest żeby wszyscy mieli pracę
żebym wszystkim powodziło się tak samo
żeby wszyscy mogli się uczyć
żeby miejsc w szpitalach starczyło dla każdego
Inne twierdzą że najważniejsze jest żeby kraj był coraz bogatszy
żeby kraj rozwijał się szybciej żeby przedsiębiorstwa rosły w siłę
A są nawet takie które chcą żeby banki stawały się coraz potężniejsze
żeby uczyli się ci których stać by za to zapłacić
żeby było gdzie polować i wszystkim poprawiły się warunki mieszkaniowe
W KAŻDY KRAJU SĄ KONSeRWATYŚCI I POSTęPOWCY !!!

Co to właściwie jest DEMOKRACJA/oryginalna seria nosiła nazwę „Libros para Manana”
ukazywała się w latach 1977-8 w nakładem barcelońskiego wydawnictwa La Gaya Ciencia.
Jeśli dziś czyta się ją bez specjalnego zdziwienia, to dowód na to, że JUTRO
nie stało się jeszcze dniem DZISIEJSZYM

Taka moja piosenka

gra-edukacyjna
Jestem wtedy kiedy śpisz
Jestem wtedy kiedy śnisz
Jestem nad wyraz i po krańce
Wtedy kiedy już masz zdanie
A ja już nie chcę mówić, bo to
nieprawda dla mnie…
Jednak ci młodzi mnie chłodzą
/teatralnie są niedożywieni/
Bo wiem że Ty i Ja mieliśmy
WIELKI TEATR…
Ale co oni wiedzą?
Telewizyjnie, tabletowo, niedo_wizyjnie…
Mamy dzieci, mamy więcej lat, mamy już tyko wiedzę o :
gotowaniu, wychowaniu, sprzątaniu, naprawianiu,
kochaniu, rozliczaniu, pochowaniu, zamilczeniu …
AMEN!

Pośrodku

posrodku
Tatuś wie, że chodzi o to, żeby to mnóstwo ważnych,
bardzo istotnych rzeczy, które każdego z nas stale
otaczają, umieć przemyśleć, przeżyć, zdobyć.
Tyle jest najrozmaitszych możliwości,
że włos mu się jeży na karku,
gdy o nich pomyślę.
A w samym środku tego wszystkiego siedzi on –
i jest oczywiście najważniejszy.
Teraz, po latach, martwi go,
że nie ma już tylu możliwości.
I zastanawia się, na czym to może polegać.

Pamiętniki Tatusia Muminka,Tove Jansson

Rozważania o książkach A.L.

Karlsson z dachu
Wielu próbowało obliczyć objętość nakładów książek A.L.
Pisano, że z jej książek można ustawić 175 wież Eiffla, jedna na drugiej.
Albo da się potrójnie opasać nimi kulę ziemską.
Kerstin Kvint, jej sekretarka pisze:
– jej książki przetłumaczono na siedemdziesiąt trzy języki,
od afrykańskich do wschodnich, takich jak, azerbejdżański, kirgiski, uzbecki.
– już w latach siedemdziesiątych liczba wydań obcojęzycznych
przekroczyła trzy tysiące o łącznym nakładzie osiemdziesięciu milionów egzemplarzy.
– ambasador radziecki w Sztokholmie na początku lat osiemdziesiątych,
powiedział, że istnieją dwie książki, które na pewno są w domach radzieckich;
są to Biblia i „Karlsson z Dachu”
Szwedzcy krytycy opisali Karlssona jako mroczny cień Braciszka,
na którego zostały przeniesione – wyparte ze świadomości dobrze
ułożonego dziecka – złośliwość i egoistyczne impulsy.
Karlsson jest uosobieniem cech, których żaden człowiek
nie chciałby odkryć w sobie. Ale każde dziecko, obojętne,
w którym kraju, może wskazać kolegę, który jest podobny do Karlssona.

Astrid Lindgren,Margareta_Strömstedt

Po co pisze się dla dzieci?

Po co pisze się dla dzieci?

-Co pani sądzi o swoich książkach?
-Jaką myśl przewodnią chciała pani wyrazić?
-W jaki sposób książki mogą wychowywać ?
-Jaka jest dobra książka dla dzieci?
Na wszystkie te kwestie mogę tylko odpowiedzieć, że nie sądzę absolutnie nic.
Piszę, aby zabawić to dziecko, które zachowało się we mnie samej.
Nie wiem jaka powinna być dobra książka dla dzieci.
Dlaczego nikt nie pyta, jaka powinna być dobra książka dla dorosłych?
Nie istnieje żadne dziecko, które może mnie zainspirować poza tym dzieckiem,
którym sama niegdyś byłam.
Do pisania książek dla dzieci wcale nie jest konieczne posiadanie własnych dzieci.
Trzeba tylko samemu kiedyś być dzieckiem.

Astrid Lindgren opowiada o sobie