motyle

Corazon od wieków

amulet
Powiedzenie meksykańskie:
Para todo mal, mezcal, y para todo bien también.
/Na wszystko co złe mezcal, na wszystko co dobre też/
Do produkcji mazcalu wykorzystywany jest robak.
To larwa motyla Hipopta agavis, zwana też gusano.
Są dwie odmiany larwa: czerwona – gusano rojo i
biała lub złotawa – gusano de oro. Żeruje ona na liściach agawy.
Wrzuca się je do mezcalu po zakończeniu procesu fermentacji i destylacji.
Jeżeli nie ulegną rozkładowi to przystępuje się do butelkowania.
Co najważniejsze robaki wkłada się także do butelek dla
poświadczenia autentyczności alkoholu jako dowód pochodzenia.
Mezcal uzyskuje się z pnia agawy powstałego po odcięciu liści,
nazywanego po hiszpańsku corazon, czyli serce.
Mezcal produkowany jest z 20 odmian agawy zielonej,
w określonych rejonach, głównie w rejonie miasta Oaxaca.
Meksykański mezcal ma silniejszy smak i aromat,
jest też mniej przejrzysty niż tequilla.
Jego produkcją zajmują się często małe, rodzinne destylarnie,
od wieków stosujące te same metody.
Sfermentowane fragmenty agawy odciskane są za pomocą
masywnego kamiennego koła poruszanego przez konia.

Morwa

Morwa

Sin-ling-szi pewnego letniego dnia spacerowała po morwowym gaju.
Ponieważ była piękna i była cesarzową marzyła o takich sztach,
jakich nie ma żadna kobieta na Ziemi. Coś wtedy błysnęło jej nad głową.
Zbliżając się dostrzegła wiszące zwitki cienkich jak pajęczyna nici.
Wydała rozkaz, aby wykonano dla niej szal z tej delikatnej przędzy.
Odtąd drzewa morwowe sadzono w pałacowych ogrodach, a nocnego motyla otaczono wyjątkową troską.
A potem Chińczycy jako pierwsi zaczęli wytwarzać papierowe pieniądze z morwowej kory.

Gawędy o drzewach, M.Z.