poza ciałem

Powód

wakacje
Czasem  nie chcę, aż bardzo nie chcę
Ale mam zacieka – wie – nie
Synów i Córek…
I nie chcę być do tyłu w tym rozumieniu
Chociaż rozumienie mam dosyć niskie
Giovannę, Melchiora, Xawiego
jestem zdolny połknąć na jedno życie
Może kiedy wszystkie żagle i zatrzymane elektryczności
zapytają się dlaczego?
To ja nie mam pojęcia
i w tym mi dobrze
i wybaczcie mi
bo większość mojego życia
poświęcam pytaniu
DLACZEGO?

Reklamy

Od zewnątrz

herbata
Strategie, które podkopują przedmioty,
odmawiając im jakiekolwiek roli, zakładają,
że są one tylko czymś, co czerpie swoją rzeczywistość
z zewnątrz.
To filozofia, która postrzega jednostkowe
przedmioty nihilistycznie, zrównując je z ziemią,
aby zrobić miejsce dla czegoś bardziej fundamentalnego.
Rzecznicy takiego myślenia uważają przedmioty
za zbyt płytkie, by mogły stanowić ostateczną tkankę rzeczywistości.

Traktat o przedmiotach,Graham Harman

Nieistotne

fortepian
Rozdali nam błękitne teczki z arkuszami egzaminacyjnymi i
na pierwszej stronie trzeba było wpisać swoje imię i nazwisko.
Nie miałam cierpliwości, żeby wpisywać swoje dane.
Natychmiast zabrałam się do wpisywania odpowiedzi.
Byłam zachwycona, szło mi doskonale i sprawiało wielką radość.
Postanowiłam w końcu wpisać swoje imię i nazwisko.
Nie pamiętałam ich!
Byłam zbyt zażenowana, żeby spytać kogoś o to, jak się nazywam.
Zabrało mi dwadzieścia minut przypomnienie sobie „siebie”.
Myślę, że moje ciało stało się dla mnie całkowicie nieistotne,
było tylko czymś w rodzaju przeszkody.
To, co się wtedy ze mną działo, czym byłam zajęta,
co widziałam i słyszałam, o czym myślałam,
było dla mnie o wiele, wiele ważniejsze.
Zawsze chciałam być obiektywnym obserwatorem,
a nie tym, co nazywało się „mną”.

Barbara McClintock