przedmiot

Od zewnątrz

herbata
Strategie, które podkopują przedmioty,
odmawiając im jakiekolwiek roli, zakładają,
że są one tylko czymś, co czerpie swoją rzeczywistość
z zewnątrz.
To filozofia, która postrzega jednostkowe
przedmioty nihilistycznie, zrównując je z ziemią,
aby zrobić miejsce dla czegoś bardziej fundamentalnego.
Rzecznicy takiego myślenia uważają przedmioty
za zbyt płytkie, by mogły stanowić ostateczną tkankę rzeczywistości.

Traktat o przedmiotach,Graham Harman

To co jest

pokolenia
To jest krzesło To nie ma nic do powiedzenia
To istnienie przybite gwoździem do istnienia
To jest krzesło To stoi To jest rzecz wytrwała
To nie ma białych krwinek a więc nie ma ciała
To się łamie rozkleja i gnije
To przebito gwoździami ale to nie żyje
To nie wie że to stoi To się w sobie chwieje
Nie może mieć nadziei ale ma nadzieję
To moje krzesło ale to mnie nie dotyczy
To nicość która śpiew To jej trel słowiczy
To jest krzesło To nie ma nerwów ani kości
Są czaszki które gniją które chcą miłości
A to jest moje krzesło To jest rzecz umarła
Jak czarny welon nicość dla mnie się rozdarła
To moje zmarłe krzesło To rzecz niewesoła
Bo to otwiera usta i o litość woła

Jarosław Marek Rymkiewicz

Remont kapitalny

robotnik
Im więcej robotnik produkuje, tym mniej może konsumować,
im więcej tworzy wartości, tym bardziej staje się bezwartościowy.
Robotnik czuje się sobą dopiero poza pracą, a w procesie pracy nie czuje się sobą.
Czuje się swobodnie, gdy nie pracuje, a gdy pracuje, czuje się skrępowany.
Im bardziej robotnik się spracowuje, tym potężniejszy staje się obcy świat przedmiotów.,
tym uboższy staje się on sam, jego świat wewnętrzny.
Robotnik wkłada w przedmiot swoje życie, lecz odtąd należy
ono już tylko do przedmiotu.

Kapitał,Karol Marks