sprawiedliwość

Kryminał przeźroczysty

ekran
Kryminał w pewnym sensie przywodzi na myśl to,
że cywilizacja jako taka jest najbardziej sensacyjnym
odchyleniem i najbardziej romantyczną z rebelii.
Gdy w powieści politycznej detektyw stoi sam i jest
w jakiś sposób bezmyślnie nieulękły pośród noży i pięści
i ze złodziejskiej kuchni, z pewnością służy ukazaniu nam,
że jest on przedstawicielem społecznej sprawiedliwości,
podczas gdy włamywacze i rozbójnicy są tylko łagodnymi konserwatystami,
zadowolonymi z szacunku małp i wilków.
Powieść policyjna opiera się na tym, że moralność jest
najbardziej mrocznym i śmiałym ze wszystkich spisków.

Obrona kryminałów,Gilbert Keith Chesterton

Sprawiedliwie

złota rybka
Cmentarz to świat sprawiedliwości.
Nie ma tu buntu, ani pogromów,
ani wieszających, ani powieszonych.
Nikt nie stara się zagarnąć więcej pieniędzy,
zedrzeć z drugiego ostatniej skóry.
Trzeba się nauczyć żyć jak na cmentarzu.
Kiedy się tego nauczysz, od razu znikną
pokrzywdzeni i niezadowoleni,
bo wszystko będzie jak w życiu,
tyle że pozbawione życia.

Koziołek za dwa grosze,G.K.

Wzorzec

złoty środek1
Nie zamierzam polemizować.
Historia, jeśliby była sprawiedliwa, nie byłaby historią.
Dziś pisze się samopas i aby nadać jej jaki taki porządek,
trzeba by zwoływać Jałtę co tydzień.
A my przecież wciąż dysponujemy miarą,
przechowywaną pieczołowicie, jak wzorzec
kilograma, litra, metra jak aurea mediocritas.

Na lądach i morzach,Zbigniew Kruszyński

Spójność

pitagorejczycy
Skoro liczby zajmują z natury pierwsze miejsce wśród zasad,
a w liczbach, w większym stopniu niż w ogniu, ziemi i wodzie,
można dostrzec wiele podobieństw do rzeczy istniejących i powstających-
wtedy taka a taka własność liczb jest sprawiedliwością, inna jest duszą i rozumem.
Skoro więc wszystkie inne rzeczy są wzorowane w całej naturze
na liczbach, a liczby wydają się pierwszymi w całej naturze,
elementy liczb są elementami wszystkich rzeczy, a całe niebo jest harmonią i liczbą.
Dlatego Pitagorejczycy, aby wykazać ich zgodność ze zjawiskami niebieskimi
i całym ładem we wszechświecie zbierali i włączali je do swojego systemu.
A jeżeli gdzieś powstała luka, szybko ją wypełniali,ażeby tylko uczynić całą teorię spójną.

Metafizyka,Arystoteles