talent

Śmiertelna wolność

samobójstwo
Prawdę mówiąc, mam tak małe zdolności do życia,
że może spełnię się w śmierci.
Na pewno bardziej nadaję się na martwego niż na żyjącego.
Muszę się nauczyć, jak skończyć z tym życiem,
które tak mało daje, biorąc tak dużo.
Trzeba zachować broń, trzeba mieć siłę na czas śmierci,
a nie stanąć w jej obliczu jako pusty wrak.
Nie mam zamiaru przekonywać was, żebyście wybrali
śmierć, ani mówić, czym jest lub może być życie, a czym śmierć.
Kwestia samobójstwa poddana jest surowej cenzurze.
Zwraca się przeciw niemu polityka, religia,
normy społeczne i prawo naturalne.
Kto właściwie decyduje o śmierci człowieka?
Oddaliśmy to najwyższe prawo chorobie, wypadkowi, zbrodni.
Nazywamy je przypadkiem, zrządzeniem losu.
Ja wiem, że społeczeństwo decyduje o dacie naszego zgonu.
To one karmi nas gorszą lub lepszą żywnością, każe żyć
w mniej lub bardziej niebezpiecznym środowisku,
zatrudnia nas w takich, a nie innych warunkach.
W takiej sytuacji jedyną wolnością pozostaje śmierć;
być wolnym znaczy umrzeć.

Jak zostałem głupcem,Martin Page

Reklamy

Sztuka cierpliwości

wichrowe-wzgorza1
Długo sądził, że ludzie robią
przedstawienie lub odprawiają rytuał.
Dopiero później odkrył, że ludzie
tych przerw potrzebują.
Dlaczego myślą tak powoli, tak ociężale i z takim trudem?
Jakby ich myśli wypuszczała maszyna,
którą najpierw należy uruchomić korbą.
Czyżby nie mieli życia w sobie ani swobody?
Uderzała go cudza złość, kiedy takich przerw nie robił.
Pamiętał nauczyciela, który wręczył mu ponoć
najtrudniejszy podręcznik wyższej matematyki,
podkreślając, że jeden ośli róg, plama, odcisk palca,
a kij pójdzie w ruch. Nazajutrz Gauss oddał książkę.
Wydukał, że przeczytał wszystko, ciekawe i bardzo dziękuje.
Rozczarował nauczyciela, że tak szybko dał za wygraną.
Nikt przecież nie zdoła przestudiować takiego podręcznika
w jeden dzień, a już zwłaszcza zakatarzony ośmiolatek !

Rachuba czasu,Daniel Kehlmann

Bez złotej rybki

Bez złotej rybki

Michaił Łomonosow był synem rybaka nad Morzem Białym.
Zyskał sławę jako autor pierwszej gramatyki języka rosyjskiego.
Prowadził doświadczenia z chemii i elektryczności.
Zyskał miano rosyjskiego Benjamina Franklina.
Łomonosow pomógł założyć w Moskwie państwowy
uniwersytet. Aleksander Puszkin tak to skwitował:
‚Założył pierwszy rosyjski uniwersytet, ale słuszniej
byłoby powiedzieć, że on sam był naszym pierwszym uniwersytetem.’