technologia

Heterotopia

heterotopia
W Szkole Wyższej Psychologii Społecznej
poproszono studentów, by wyłączyli komórki.
Następnie mieli w notesach zapisać każdą
sytuację zapotrzebowania do skorzystania
z telefonu komórkowego.
Szybko okazało się, że zanim uczestnicy
projektu „Młodzi i media” dojechali w opisie
do szkoły, zaczęło brakować miejsca w notatniku.
Teraz wyraźniej widać jak szkolne drzwi
oddzielają realny świat od rzeczywistości pozornie
stanowiącej część normalnego życia, które jednak
kieruje się oddzielnym zestawem reguł.
Antropologowie nazywają ją heterotopią.
Równocześnie heterotopia to zagadnienie z dziedziny topografii.
Dlaczego interesujące ma być zajmowanie się topografią?
Ponieważ kwestionuje jednoznaczne panowanie mapy,
traktowanej jako obraz z góry, pokazujący zasadę organizującą przestrzeń.
Mapa zmienia przestrzeń w terytorium,
czyli obszar o określonych granicach i cechach,
związany z jedną regułą porządkowania,
centrum władzy, a przez to przestrzeń bezpieczną,
w której nie można się zgubić.
Kartograf patrzy z góry,
z zewnątrz, mapa ma objąć i pokazać całość.
Topograf opisuje okolice przechodząc
od jednego lokalnego porządku do innego,
porusza się po płaskiej powierzchni,
w perspektywie horyzontalnej.
Często zamieszkuje przestrzeń, którą bada,
używa zatem zaimka „my”.

Edwin Bendyk&Anna Krynicka

Reklamy

Pomieszanie

Pomieszanie

Szukając skrzynki pocztowej
niosłem list przez miasto.
W puszczy z kamienia i betonu.

Latający dywan znaczka
chwiejne litery adresu
plus pod pieczęcią ma prawda
szybująca ponad morzem.

Atlantyku wijące się srebro.
Zwały chmur. Rybacki kuter
jak pestka oliwki wypluta.
I blada blizna po kilu.

Tu w dole robota się wlecze.
Często zerkam na zegarek.
Cienie drzew to czarne cyfry
w tej zachłannej ciszy.

Prawda na ziemi spoczywa
lecz nikt nie odważy się wziąć jej.
Prawda leży na ulicy.
Nikt nie uczyni jej swoją.

Tomas Tranströmer