telefon komórkowy

Call me maybe

trawienie-miasta
Szeptanie do ucha jest dopuszczalne w

wymianie krótkich informacji między …
przyjaciółmi … kochankami …
A przecież jest to dystans akustyczny
rozmowy telefonicznej, niezależnie od tego,
czy rozmówca po drugiej stronie linii jest:
– kochankiem
– oferującym polisę ubezpieczeniową
– pomyłkowym połączeniem
Gdy przyjrzymy się technologicznym wyznacznikom
rewolucji seksualnej w drugiej połowie XX wieku,
dostrzeżemy telefon, bombę atomową,samochód i pigułkę antykoncepcyjną.
Bomba atomowa zrodziła psychologiczny klimat życia dniem dzisiejszym.
Samochód i pigułka dostarczyły udogodnień fizycznej natury uprawiania seksu.
Telefon umożliwił podstawową informacyjną grę wstępną.

Miękkie ostrze,Paul Levinson

Reklamy

Dzwonnica

Finlandia1
Można z niej ogarnąć wzrokiem całą ulicę,
przy której znajdują się:
bankomat, biblioteka, przystanek autobusowy,
supermarkety, sklep z odzieżą sportową z
przewagą artykułów wędkarskich, apteka, kwiaciarnia,
salon fryzjerski i drewniane ławy, na których o poranku
mieszkańcy wioski roztrząsają kwotę zakładu na wyścigi kłusaków.

Co Finowie mają w głowie,Wolfram Eilenberger

Heterotopia

heterotopia
W Szkole Wyższej Psychologii Społecznej
poproszono studentów, by wyłączyli komórki.
Następnie mieli w notesach zapisać każdą
sytuację zapotrzebowania do skorzystania
z telefonu komórkowego.
Szybko okazało się, że zanim uczestnicy
projektu „Młodzi i media” dojechali w opisie
do szkoły, zaczęło brakować miejsca w notatniku.
Teraz wyraźniej widać jak szkolne drzwi
oddzielają realny świat od rzeczywistości pozornie
stanowiącej część normalnego życia, które jednak
kieruje się oddzielnym zestawem reguł.
Antropologowie nazywają ją heterotopią.
Równocześnie heterotopia to zagadnienie z dziedziny topografii.
Dlaczego interesujące ma być zajmowanie się topografią?
Ponieważ kwestionuje jednoznaczne panowanie mapy,
traktowanej jako obraz z góry, pokazujący zasadę organizującą przestrzeń.
Mapa zmienia przestrzeń w terytorium,
czyli obszar o określonych granicach i cechach,
związany z jedną regułą porządkowania,
centrum władzy, a przez to przestrzeń bezpieczną,
w której nie można się zgubić.
Kartograf patrzy z góry,
z zewnątrz, mapa ma objąć i pokazać całość.
Topograf opisuje okolice przechodząc
od jednego lokalnego porządku do innego,
porusza się po płaskiej powierzchni,
w perspektywie horyzontalnej.
Często zamieszkuje przestrzeń, którą bada,
używa zatem zaimka „my”.

Edwin Bendyk&Anna Krynicka