teraźniejszość

Panele słoneczne

domysły
Znam parę osób, które emanują światło.
Głównie dlatego. że mnóstwo go pochłonęły.
Zrozumiałe, że ludzkie oko nie jest wstanie
zarejestrować wiele części spektrum.
Poznajemy jedynie rezultaty istnienia.
Widzieć – znaczy pojmować.
Pojmować – znaczy rozumieć.
Rozumieć – znaczy wiedzieć.
Wiedzieć – znaczy stawać się.
Stawać się – znaczy żyć pełnią życia.
Żyć pełnią życia – znaczy jaśnieć.
A jaśnieć – to znaczy być kochanym.
A być kochanym – znaczy płonąć.
A płonąć – znaczy istnieć.
Raz jaśniej, raz ciemniej.

SINDACO

zamkniete
– Chce pan powiedzieć, że za pośrednictwem Teatru Forum będą się
wypowiadać tutejsi mieszkańcy? Czyli, że oni będą mówić to, co myślą?
Będą mówić, co im się podoba i postępować tak, jak uważają za stosowne?
– W takim razie to najbardziej wywrotowa i niebezpieczna działalność,
niż myślałem. Ludzi powinni słuchać, ale nie mówić.
To absolutnie wykluczone!
Jedynym wyjściem było porozmawiać z sindaco, czyli jakby wójtem, kimś łączącym obowiązki przewodniczącego rady miejskiej i burmistrza.
Jedna z naszych sztuk dotyczyła trudnej sytuacji, której był winny sindaco.
Wójt zamiast wyjechać na weekend chciał obejrzeć nasze przedstawienie.
Był dumny jak paw, że jego wioska może się pochwalić teatrem awangardowym!
JEDEN Z AKTORÓW ZAGRAŁ SAMEGO SINDACO SIEDZĄCEGO NA WIDOWNI.
Kiedy aktor dokonuje aktu wyzwolenia, gdzie widownia nie może interweniować,
w pewnym sensie zastępuje widza, co dla publiczności stanowi KATHARSIS!

Gry dla aktorów i nieaktorów, Augusto Boal

Fabryczka

ciężar1
Ale trzeba wziąć pod uwagę jeszcze coś… bo to
nie jest tak, że spokojnie wspominamy przeszłość,
spacerujemy sobie po niej, rzeczowo oceniamy.
Teraźniejszość jest zawsze agresywna… i dlatego
zanurza się w chaosie praczasów, żeby z niej wyłowić to,
czego jej potrzeba do jeszcze lepszego wypełnienia
swojej obecnej formy. Nie tyle wspominam przeszłość,
ile ją pożeram. Istnieć oznacza tyle, co fabrykować
sobie przeszłość.

Harmonia caelestis,Péter Esterházy

Rekonstruowanie

Rekonstruowanie

Każda chwila przeszłości jest na nowo odtworzona w teraźniejszości.
Ma status tylko w świecie wyłaniającej się teraźniejszości.
To wyłanianie się wyrasta z interakcji między ludźmi a środowiskiem.
Wyłanianie się jest czymś więcej niż wywołujące je zdarzenia.
Przeszłość i przyszłość są hipotetyczne.
Nie ma uniwersalnej normy czasu –
każda norma jest uważana za względną w stosunku do organizmu podejmującego odmierzanie.

Filozofia teraźniejszości, M. Mead