uczeń

Nic nie powiedziałem

dmuchawiec
Uczniowie błagali mistrza kiedy umierał:
– Zostaw nam przesłanie, które pozwoli nam zaznać PRZEBUDZENIA.
Język jest źródłem pomyłek i stwarza ryzyko przywiązania do
gotowej formuły. trzeba by przekazać słowo, które
nie byłoby przyjęte, ani odrzucone.
Mistrz wie, że uczeń słucha ale słowa muszą się ulotnić ,
tak jak rosa, aby każdy mógł dojrzeć …
Mistrzu, jak poznamy Zen?
– Nie mam nic do powiedzenia.
– I nic nie powiedziałem.

Budda i kwiat,Henri Brunel

Heterotopia

heterotopia
W Szkole Wyższej Psychologii Społecznej
poproszono studentów, by wyłączyli komórki.
Następnie mieli w notesach zapisać każdą
sytuację zapotrzebowania do skorzystania
z telefonu komórkowego.
Szybko okazało się, że zanim uczestnicy
projektu „Młodzi i media” dojechali w opisie
do szkoły, zaczęło brakować miejsca w notatniku.
Teraz wyraźniej widać jak szkolne drzwi
oddzielają realny świat od rzeczywistości pozornie
stanowiącej część normalnego życia, które jednak
kieruje się oddzielnym zestawem reguł.
Antropologowie nazywają ją heterotopią.
Równocześnie heterotopia to zagadnienie z dziedziny topografii.
Dlaczego interesujące ma być zajmowanie się topografią?
Ponieważ kwestionuje jednoznaczne panowanie mapy,
traktowanej jako obraz z góry, pokazujący zasadę organizującą przestrzeń.
Mapa zmienia przestrzeń w terytorium,
czyli obszar o określonych granicach i cechach,
związany z jedną regułą porządkowania,
centrum władzy, a przez to przestrzeń bezpieczną,
w której nie można się zgubić.
Kartograf patrzy z góry,
z zewnątrz, mapa ma objąć i pokazać całość.
Topograf opisuje okolice przechodząc
od jednego lokalnego porządku do innego,
porusza się po płaskiej powierzchni,
w perspektywie horyzontalnej.
Często zamieszkuje przestrzeń, którą bada,
używa zatem zaimka „my”.

Edwin Bendyk&Anna Krynicka