umysł

Bezużyteczna zabawa

bezdroże
Mógłbym powiedzieć o sobie, że nigdy nie pracowałem!

Dlaczego? Bo, nie odróżniałem bycia w pracy, od bycia poza nią.
Nie jestem pracoholikiem, ani bezrobotnym, ani zrównoważonym …
To, co zawsze mnie pochłaniało to ZABAWA !
Zabawa, którą obserwuję od wielu lat u syna Ksawerego.
Pochłonięcie wszystkim, co jest związane z TU_i_TERAZ!
Nie ma dziedziny, która by się do tego nie nadawała.
Moim ulubionym przykładem jest główny bohater powieści
Johna Irvinga „Regulamin tłoczni win”.
Dla mnie dziedziną, która wysyła mnie w „Kosmos” jest muzyka!
Nie potrafię stworzyć /oczywiście przesadzam/ spektaklu,
który nie pożądałby muzycznego wsparcia.
Moim ulubionym opisem zapotrzebowania na muzykę jest stwierdzenie
Stevena Pinkera /autora Jak działa umysł/, że muzyka jest
SERNIKIEM DLA UCHA, mającym na celu łaskotanie
OBWODÓW PRZYJEMNOŚCI W MÓZGU,
tak jak wiele niepotrzebnych tłuszczów i olejów.
MUZYKA JEST Z NATURY ZBYTECZNA!!!

The Thing with Feathers,Noah Strycker

Reklamy

Gramatyka wystarczająca

warstwy-kurzu
Gorący i wyschnięty kwiat który

Wachluje mądre płomienie i błaga
O przebaczenie moce ciemne i potężne
Sprzeciwi się teraz mej nagiej woli
I zmusi mnie w regiony rozpaczy
Wiersz skomponował program komputerowy RACTER.
Serię wierszy i krótkich esejów wyprodukowanych przez
ten program opublikowano w roku 1984 pod tytułem
Broda policjanta jest na wpół zbudowana.
Komputer zaprogramowano na wyszukiwanie słów gramatycznie
pasujących do siebie. Miał wprowadzony słownik języka angielskiego,
który podawał , jaką częścią mowy jest dane słowo.
Komputer kontrolował, czy dane słowo pasuje gramatycznie
do poprzedniego losowo wybranego słowa.
Ludzki umysł wydaje się tak skonstruowany, że zakłada istnienie
prób porozumienia ze strony innych ludzi.
Zadajemy sobie stale pytanie: Co on chce przez to powiedzieć?
Spędzamy wiele czasu, usiłując przeniknąć do umysłów innych.
Jesteśmy tak przesiąknięci tym sposobem postrzegania świata,
że łatwo przenosimy go na zwierzęta, a nawet na przedmioty.

Pchły,plotki a ewolucja języka,Robin Dunbar

Wirujące centra

Wirujące centra

Nauka wykazała, ze stół jako ciało stałe to tylko pewien
pozór i konsekwentnie to, co ludzki umysł przyjmuje jako stół,
nie istniałby, jeśli by nie było ludzkiego umysłu.
Równocześnie trzeba się zgodzić i na to, ze elementarna,
fizyczna rzeczywistość stołu nie jest niczym
innym, jak tylko zbiorowiskiem oddzielnych,
wirujących centrów sił elektrycznych i
co za tym idzie także należy do ludzkiego umysłu.
Nietrudno wyobrazic sobie umysł, dla którego
następstwo zdarzeń rozwijałoby się nie w przestrzeni,
lecz tylko w czasie, podobnie do następstwa
nut w muzyce. Dla takiego umysłu pojęcie rzeczywistości
będzie pokrewne muzycznej rzeczywistości,
dla której geometria Pitagorasa jest pozbawiona jakiegokolwiek sensu.
Istnieje rzeczywistość papieru, nieskończenie odległa od
rzeczywistości literatury. Dla umysłu moli jedzących papier,
literatura absolutnie nie istnieje, ale dla umysłu człowieka
literatura jako prawda ma większą wartość niż sam papier.
Dokładnie tak samo: jeśli istnieje jakaś prawda nie
znajdująca się w rozumowym lub odczuciowym stosunku
do ludzkiego umysłu, pozostanie ona niczym,
dopóki będziemy istotami wyposażonymi w ludzki rozum.

Rabindranath Tagore

Twierdza umysłu

Twierdzy umysłu

Einstein we wstępie do swojej biografii napisał:
To, co zostało pominięte, to elementy
irracjonalne, niespójne, komiczne, a
nawet szalone, które natura, niewyczerpana
w swych pomysłach, zaszczepia jednostce
dla swojej własnej uciechy. Jednak te cechy
widać wyraźnie tylko we własnym umyśle.

Nauka i życie A.Einsteina, Abraham Pais

Za prawym uchem

Za prawym uchem

Wszyscy jesteśmy genetycznie zaprogramowani do tego,
by umieć odgadywać, co myślą i czują inni ludzie.
Wayne Gretzki, kanadyjski hokeista potrafił wyprzedzić zamiary przeciwników
i kolegów z własnej drużyny. Był dokładnie tam, gdzie po chwili znajdował się krążek.
Zaskoczeniem było zlokalizowanie miejsca w mózgu, które odpowiada za rozszyfrowanie stanu innego umysłu w skrócie RTPJ. Drapiąc się tuż za prawym uchem, trafiamy w tę okolicę.
To ona zapala się, gdy próbujemy przejrzeć innych, ale takze gdy oglądamy zdjęcia, film, czytamy książkę.
Zawsze gdy wchodzimy w cudze buty.

Jak oszukuje cię mózg, Focus