widzenie

Dotyczy

bliżej ziemi
Jestem
coraz bliżej
Ziemi
przez stawianie
Sobie
kroków pośrednich
zabarwionych
Umysłem
niepokornym
tułaczę się
słuchając
Przewodników
najbliżej mi
do Poezji
najdalej do
edukacji
Wytrzymuję słowo
poniewierane
rozliczam się tylko
z Niepamięci
oddaję głos
Niewidomym
postanawiam
słuchać
ich
Przeklinań

Reklamy

Słuchaj

krolowe
Nie miej mi za złe, mowo, że pożyczam patetycznych słów,

a potem trudu dokładam, żeby wydały się lekkie.

Przepraszam przypadek, że nazywam go koniecznością.
Przepraszam konieczność, jeśli jednak się mylę.
Niech się nie gniewa szczęście, że biorę je jak swoje.
Niech mi zapomną umarli, że ledwie tlą się w pamięci.
Przepraszam czas za mnogość przeoczonego świata na sekundę.
Przepraszam dawną miłość, że nową uważam za pierwszą.
Wybaczcie mi, daleki wojny, że noszę kwiaty do domu.
Wybaczcie, otwarte rany, że kłuję się w palec.
Przepraszam wołających z otchłani za płytę z menuetem.
Przepraszam ludzi na dworcach za sen o piątej rano.
Daruj, szczuta nadziejo, że śmieję się czasem.
Darujcie mi, pustynie, że z łyżką wody nie biegnę.
I ty, jastrzębiu, od lat ten sam, w tej samej klatce,
zapatrzony bez ruchu zawsze w ten sam punkt,
odpuść mi, nawet gdybyś był ptakiem wypchanym.
Przepraszam ścięte drzewo za cztery nogi stołowe.
Przepraszam wielkie pytania za małe odpowiedzi.
Prawdo, nie zwracaj na mnie zbyt bacznej uwagi.
Powago, okaż mi wspaniałomyślność.
Ścierp, tajemnico bytu, że nie mogę być wszędzie.
Przepraszam wszystkich, że nie mogę być każdym i każdą.
Wiem, że póki żyję, nic mnie nie usprawiedliwia,
ponieważ sama sobie stoję na przeszkodzie.

Na peryferiach

Na peryferiach

Rozpoznajemy pisane symbole
dzięki tym samym mechanizmom,
które naszym przodkom pozwalały
zbierać w lesie jagody i grzyby.
Jednak upuszczenie jednej jagody nie
miało wielkich konsekwencji dla zbieracza,
a dzisiaj ominięcie jednego przecinka może
sprawić, że wyliczenia staną się bezsensowne.
Zdolność widzenia peryferyjnego i uwagi peryferyjnej,
dzięki której nasi przodkowie mogli przetrwać, dla
współczesnego urzędnika jest utrapieniem.
Gdy ktoś zaczyna zwracać uwagę na gładkość
papieru, zapach atramentu, subtelność kształtu symboli,
dotyk oparcia na plecach i cały tłum innych, docierających
doń bodźców raczej zakłóca działanie.
Praca biurowa jest zwykle trudna, ze względu na konieczność
przezwyciężenia odwiecznych ludzkich nawyków,
a nie z powodu kilku umiejętności, jakich wymaga.

Tworzenie umysłów, Hans Moravec

Oczami sztuki

Oczami sztuki

Trudno zdać sobie w pełni sprawę z tego,
jak bardzo patrzymy na świat oczyma malarzy,
jak bardzo w pejzażu, w światłach układających się
we wnętrzu, w zestawieniach kolorów.
W najrozmaitszych przeżyciach plastycznych szukamy mimo woli potwierdzenia tego,
co widzieliśmy w obrazach.
Proces kontemplacji, który rozpoczyna się
przed dziełem sztuki, nie ulega później zahamowaniu, przenosi się na kształty
naszego otoczenia, na rzeczywistość.

Spojrzenie na sztukę, A.Osęka