zapomnienie

Łącznik litewski

linia wytyczna.jpg
Malował na przemian z komponowaniem
poematów symfonicznych, kwartetów smyczkowych oraz dzieł chóralnych.
Próbował przedstawiać
impresje obrazu dźwiękiem.
Obrazy komponował
na wzór muzyczny.
Tytuły same sugerowały zamysł.
Sonata Słońca składała się z czterech obrazów:
Allegro, Andante, Scherzo, Finale.
Był jednym z pierwszych malarzy abstrakcyjnych w Europie Wschodniej.
Duchowe pokrewieństwo łączyło go z Kandinskim i Malewiczem.
Pisał wiersze zamieniając polski na litewski.
Uczył się w Płungianach w Szkole Organowej księcia Ogińskiego
mieszczącej się w zamku rodu szlacheckiego Ogińskich.
Studia ukończył w Instytucie Muzycznym w Warszawie i konserwatorium w Lipsku.
W wieku trzydziestu sześciu lat umarł w zakładzie
dla umysłowo chorych w Warszawie.

Bałtyckie dusze,Jan Brokken

Reklamy

Na Białorusi lepiej

bialorus
Turysta lubi miejsca łatwo dostępne,
odrestaurowane, opisane w przewodnikach.
Jeszcze lepiej, kiedy dostajemy w pakiecie sam zabytek.
Miejsce plus opis, gdzie możemy się posilić i
na końcu zakupić pamiątki.
Nie wiem czy istnieje coś nudniejszego.
Białoruś to kopalnia pomników architektury
skazanych na zapomnienie.
Ale pozostawione są bez jakiejkolwiek opieki,
okradane z roku na rok niszczeją.
Najczęściej tkwią gdzieś na bezdrożach pomiędzy
wioskami, których nie zaznacza się na mapach.

Białoruś dla początkujących,Igor Sokołowski

Progi Dr Bluesa

progi
Struna to materialny

przelot wielu nut
Po strunie życia biegną
szepty
które poprzedzały pocałunek
Ból i oddech śpiącego
pod narkozą
Tony i ćwiećtony szczęście i rozpacz
Dźwięczy na niej cisza
i milczy słowo
Najpiękniejsze dźwięki
tej struny
gasną w ziemi.

Robert Stiller

Rzucona rękawica

kontekst
Wezwanie do tego by pamiętać, a nie zapominać,
należy obecnie do popularnych w sferze publicznej apeli.
Spojrzenie na pełna konfliktów historię pokazuje,
że od starożytności po nasz wiek środkiem zapewniającym
równowagę było często zapomnienie o niesprawiedliwości.
Dzisiaj wiele osób ogranicza się do traktowania zapomnienia jako wroga pamięci.
Nawołuje się do pamiętania i wydaje walkę zapomnieniu.
Nazbyt często kraj wyłaniający się z trudnej przeszłości
bardzo szybko przechodzi od nienormalnej do normalnej obecności w historii.
Kiedy Amerykanie mówią ‚historia’, mają na myśli, że coś jest nieistotne.
Kiedy wschodni Europejczycy mówią ‚historia’, mają na myśli najważniejszą rzecz.

(Kon)teksty Pamięci- Antologia,Narodowe Centrum Kultury

Z potem

moment
boję się że umrę,
czytałam jak oddychać
jak słuchać tętna
kiedy wolno krzyknąć
w tej minucie która co minutę
jest minutą rodzenia
bądź spokojna
to jest inny ból
od codziennego z którym
chodzisz na spacer
zaraz o nim zapomnisz
pamiętam rosłam ale
z czym się zrosłam?
przemawiam się wymawiam
ale czy mam język?

Krystyna Miłobędzka